
دیگر چه فرقی دارد؟هیچ عیبی ندارد، بازهم برو
همین که دمی آمدی اجازه دادی دوباره تنفست کنم بس است.
من سالهاست دیگر فقط در آرزوی همین یک دم بودم.
انتظار بیشتری ندارم چرا که آرزویی برآورده شده.
اما خب حس هایی زنده شده که شاید دردناک بنظر برسند ولی خوشیش را شاید یک در میلیون دریابند.
من این حس عاشقانه را دوست دارم،عمریست اینگونه زندگی کردم،دپرسی نیست،،من این حس شاعرانه را دوست دارم.
عمریست که در گوشه خوابگاه خود تنها زندگی میکنم،من خیال کردن را دوست دارم،در زندگی کم ندارم و دیگر نامی از تبعید نمیبرم،ولی براستی از زمانِ شروع شعور دیگر این زندگی را دوست ندارم،.
همچون دلنوشت بخوانید،
که بخواهید آرامشی سراغم آید.