
درسته که میگن الان بکار و فردا بخور،ولی من زیاد خودمو درگیرش نمیکنم...یک هدف واحدو دنبال میکنم و برای رسیدن به اون از هر موقعیتی استفاده میکنم...خودم رو درگیر موقعیتهای خیالی و توهماته واهی نمیکنم،توهم و خیال تفاوت دارن چراکه زندگی خود من به شخصه بدونه خیال کااملا بیمعناست.
بگذریم،ولی در همین حد بگویم ک اینجا پرکارم نه برای بیکاری بلکه چنگ زدن به راهی دیگر و اتمام سریع آن برای رسیدن به همان هدفه کودکی...
چرا سریع؟۳سال دیگر میشود ۳۰سالم،درست بنگریم میبینیم عمرمان رفت پس آنچنان هم سریع نیست.
بعضی از اعمال روتینند و بغیر از آنان بقیه اَعمال از جمله کلام باید با هدفی اِعمال شوند،نه از شر بلکه آینده نگری مثبت،که خلاصش میشود همان نیت...
این یک دلنوشت نه بلکه گوشه استایلی از زندگیست...