بسم الله الرحمن الرحیم
این یادداشت رو برای چالش کتابخوانی طاقچه مینویسم:
امروز میخوام شما رو با یه رمان بسیار جذاب آشنا کنم که توسط خانم دریدا سی میچل در ژانر جنایی نوشته شده و ترجمه این اثر رو آقای محمد صالح نورانی زاده به عهده گرفته اند. باید بگم که ایشون واقعا قلم بسیار روونی دارند و این مساله به جذابیت کتاب اضافه کرده.
در ضمن این اثر یکی از بهترین و پرفروش ترین اثر های خانم دریدا سی میچل محسوب میشه ، پس قطعا ارزش یکبار خوندن رو داره. این رمان با عنوان اتاق مهمان نامگذاری شده.
بگذریم....
داستان کتاب در مورد دختری به نام لیزاست که همیشه شاگرد اول مدرسه بوده، در رشته ریاضی ادامه تحصیل داده و در یک شرکت معتبر مشغول به کار شده. لیزا از بچگی هیچ دوستی نداشته اما این مساله ذره ای براش اهمیت نداره.
داستان به جایی میرسه لیزا یکی از اتاق های خونه ای اشرافی رو اجاره می کنه، ظاهرا همچی آرومه و مشکلی وجود نداره؛ اما بعد از مدتی لیزا متوجه میشه اون خونه رازی برای گفتن داره و یه نامه در اتاق پیدا می کنه: نامه خداحافظی.
مردی قبلا در اتاق فعلی لیزا زندگی می کرده اما متاسفانه زندگی خوشی نداشته و مجبور به خودکشی شده، اون هم در همین اتاق.
لیزا در مورد مستاجر یا مستاجرهای قبل خودش از صاحب خونه هاش یعنی مارتا و جک سوال می پرسه اما پاسخی که میشنوه بیشتر باعث سردرگمی لیزا میشن. مارتا و جک ادعا دارن که قبل از لیزا هیچ مستاجر دیگه ای نداشتن.
بعد از این لیزا با خودش عهد میبنده تا زمانی که راز اون خونه رو کشف نکرده اون اتاق رو ترک نکنه.
داستان و اتفاقات کتاب طوری طراحی و جایگذاری شده اند که واقعا مخاطب رو جذب و کشش خاصی رو به سمت کتاب ایجاد می کنند. همچنین تنظیم داستان جوریه که بسیاری از رازها و دلیل اتفاقات در آخر داستان مشخص میشه.
یکی از نقاط قوت این رمان، پردازش بسیار قویه که باعث میشه مخاطب خودش رو به یکباره درون داستان تصور کنه و پا به پای شخصیت اصلی پیش بره.
مثلا به این تیکه از کتاب که در فصل اوله توجه کنید:
پشت سر او به راهرویی قدم می گذارم که انگار من را در خود می بلعد. چشمانم بی اختیار از سر شگفتی گشاد می شوند. فضای داخل خانه حتی از بیرونش هم بزرگ تر به نظر می رسد. راهرو که کف آن کاشی سیاه و سفید کار شده به اتاقی منتهی می شود که ظاهرا سالن غذاخوری است و پشت آن هم می توان آشپزخانه را دید. بقیه درها کاملا بسته هستند. اتاق هایی که جک نمیخواهد نشانم دهد در عوض مستقیم به طرف راه پله می رود که حفاظ چوبی و زیبایی با شیارهایی پر از تزئینات برش مانند دارد. فرش بزرگی کف راهرو پهن است. ظاهری خیره کننده دارد و رنگش سیاه و قرمز است که دورتادورش با گل احاطه شده ومتنی به زبانی شبیه عربی وسطش نوشته شده.... .
داستان اونجایی جذاب تر میشه که مخاطب با این سوال روبرو میشه: آیا تفکرات لیزا وتهدیداتی که برای خودش شناسایی می کنه واقعا در حال رخ دادنه و یا اینکه لیزا دچار پارانویا شده؟
البته این پیش زمینه رو در نظر بگیرید که لیزا دچار اختلالات مختلفی هست و در خوابیدن هم مشکل داره.
بهتون توصیه می کنم که این کتاب رو از نشر کتاب کوله پشتی تهیه کنید و از خوندنش لذت ببرید.