در روانشناسی شخصیتمفهوم "غار درون" برای تنهایی آدمها و بیشتر مردها بهکار میرود. یعنی آدم وقتی در جهان بیرون خودش را تنها حس میکند، به غار درونش پرت میشود. آنجا میرود تا نداشتنها و نادرک شدنها را تلافی کند. قدم گذاشتن به این غار بینیازی نیست؛ عدم درک و تناسب فردیت با جهان خارج است.
چه خوب عطار میگوید:
حال خود را از دو کس پنهان مدار:
"از طبیب حاذق و از یار غار"
ولی از آنجا که یار غار داشتن نصیب هرکس نیست؛ لاجرم خود یار غار خویشتن شویم.