روزم رو شروع کردم ولی فرق داشت امروز ،۱ دقیقه بیشتر بود با روزای دیگه پدرم بیمارستان بود و ما خوشحال که امروز میاد و میبینمیش به سرعت کار هایی که داشتمرو انجام دادم تا ظهر تموم شد وسایل رو اماده کردیم و منتظر که بیاد ولی نیومد چون یه شیفت اضافه تر براش گذاشتن از نیومدنش ناراحت شدم ولی از طرفی خوشجال چون اون قهرمان این روزای منه ولی داشتیمش، تصویری میدیدیمش و خوشحال که اون کنار ما هست و بوده امروز تعریف کرد نشونمون داد از قهرمانیش که تونسته رکورد پیاده روی رو بشکونه اون قهرمان من است??
#روایتگر پدری قهرمان و پرستاری دلسوز?