در سر انجام به تو نقطه آغازی نیست
اینکه پرگار شدیم لحظه پروازی نیست
چون صدایی که برون آید و پژواک شود
صحبتم با دل خود صحنه جذابی نیست
بغض بر راه سخن آمد خاموش شدم
چون که رفتی و دگر فرصت دیداری نیست
در شوری اشکی که رسد بر لب من
تلخی غم و دو خط شعر که همراهی نیست
حکم بر هر چه دهی ما را بس
که از این راه به جز دوری تو راهی نیست
با هرچه تو گفتی که سر سازش بود
آنچه شد بر دل ما نام به جز بازی نیست
من شعر نگفتم که تو عاشق باشی
چون که عشق آمد و جز شعر سرانجامی نیست
-------
دوستان عزیز ببخشید اگر بعضی از ابیات وزنشون دقیق نیست. یه بداهه هست.