
شاید در نگاه اول به عنوان این نوشته، با خودتون بگید این دیگه چی میگه برا خودش!؟
کار، عشق، قتل و رفتار!؟ چه ربطی دارن بهم!؟
به نظرم یکم صبر کنید تا روضه رو بیشتر باز کنم! حرفایی که قراره بزنم حول محور محیط کار و رفتار سازمانی هستش که عمدتا حاصل تجربهی خودم و مطالعهی اندکی هستش که تو این زمینه داشتم.

از قدیم گفتن «برو کار میکن، مگو چیست کار!» ولی به نظرم کاش این ضرب المثل هیچوقت تو فرهنگ ما وجود نداشت! شاید بگید این بشر انقد تنبله که داره ضرب المثل رو میبره زیر سوال، ولی این حرف من از علاقهام به کار کردن میاد! این ضرب المثل در نگاه کلی داره میگه که جاودانه شدن آدمیزاد با کار کردن به وقوع میپیونده؛ اما به نظر من، کاش یه بندی، تبصرهای چیزی میزدن و میگفتن «برو کاری که بهش علاقه داری رو میکن!».
کارمند که باشی، خوب درک میکنی که انرژی داشتن سر صبح چقد کار سختیه! اینکه شب قبلش خوب خوابیده باشی، صبح سر حال بیدار شده باشی، تو مسیر با مشکل و ترافیکی مواجه نشده باشی و خودتو به میز کارت برسونی!
اما روز پر انرژی و مثبتی که تصورشو میکنی هر لحظه ممکنه نابود شه! چرا !؟ چون تو تنها کار نمیکنی و احتمالا تعدادی همکار داری! در واقع تعدادی زندگی دیگه ! تعدادی شب و صبح و مسیر دیگه! که هیچ تضمینی نیست که اونها هم مثل تو، این مراحل رو به خوبی طی کرده باشن با میز کارشون برسن !
ساعت حوالی 08:20 که میشه، معمولا همه مستقر شدن پشت میزاشون و یواش یواش اخبار مختلف خونده میشه! اخبار خوب و بد؛ اخبار راست و دروغ!
به نظرم این اتفاق و این اخبار سر صبح که توسط همکارا نقل میشه، بدترین قسمت روز هستش؛ چرا که نه مجال تحلیل داری! نه میتونی از درست یا غلط بودنش مطمئن بشی نه ...! فقط میشنوی و این شنیدن موجب میشه که این اخبار هر چند غلط، بشینه رو مغزت! بشینه رو مغزت و ته نشین بشه تو وجودت!
چون نمیتونی همکاراتو خودت تعیین کنی، مجبوری یا کارتو عوض کنی یا خودتو آروم کنی !
حقیقتش رو بخوای، خیلی از افرادی که مشغول به کار هستن، هیچ علاقهای به کارشون ندارن و صرفا تحت تاثیر فشار جامعه و همون ضرب المثل برو کار میکن...، دارن میان و میرن که سر ماه حقوق بگیرن و احساس رضایت ناچیزی داشته باشن.
طبیعیه که این افراد ساعت 08:30 اول از همه میرن سراغ اخبار بد! چون خودشونو از چیزهای محدود کردن و عمدتا چیزای بد توجهشون رو جلب میکنه!
این افراد معمولا باور کردن که بدبختن! با شنیدن جملات انگیزشی خندشون میگیره!
به نظرم کاش اجباری برای کار کردن نبود! چون کار کردن بدون میل و انگیزه، به بقیه ضربات سنگینتری میزنه!
حالا بعد از این همه حرف و غُری که زدم، میخوام یه پیشنهادی بهتون بدم!
پیشنهاد اولی که براتون دارم این هستش که از ساعت 08:10 گوشتون رو به روی دنیا ببندید و وارد دنیای خودتون بشید! ناشنوا باشید جلوی این همه خبر و حرف و آدم منفی !

و اما پیشنهاد دوم و مهمتری که دارم این هستش که به خودتون، خانواده و همکارانتون رحم کنید! رحم کنید و با رفتارتون مرتکب قتل نشید! حتی شده چندین بار محل کار و عوض کنید ولی جایی کار کنید که هم از نظر تخصصی توانایی داشته باشید و هم از نظر روحی براتون دلچسب باشه !