
شاید سوال مسخره ایی باشه اما شاید شما هم شنیده باشید کسی که کتاب زیاد می خونه آخرش بی سواد میشه!
به هر صورت من خودم از کسایی هستم که جزو قشر کتاب خوان جامعه محسوب می شد اما بعد مدتی فهمیدم چیزهای زیادی می خونم اما تفاوتی در زندگی ام احساس نمی کنم از کتاب های فلسفی گرفته تا روانشناسی ، کلا علاقه ام به کتاب های غیر داستانی هست .
بعد یک سال ترک کتاب خوندن به روش افراطی (روزی تا چند صد صفحه) یک سری برداشت برام ایجاد شد که لزوما درست نیستند فقط برداشت و عقیده خودمه و البته همه اش از من نیست
1- دو جور کتاب خوندن داریم یکی اینکه زیاد کتاب بخونیم یا یک کتاب رو زیاد بخونیم (البته کتاب باید کتاب باشه :) ) من خودم زیاد کتاب خوندن رو دوست دارم اما کسایی که یک کتاب رو بارها خوندن عمیق تر مفاهیمش رو فهمیدن البته قبول دارم بعضی از کتاب ها رو نمیشه با یک بار خوندن فهمید یا به عمقش رسید و بعضی از کتاب ها رو حتی باید زندگی کرد مثلا حافظ رو یکبار بخونی بزاری کنار که نمیشه باید باهاش مصاحبت کنی ...
اما از طرف دیگر هم یکسری کتاب هست یکبار خوندش کفایت می کنه مثل خیلی از رمان ها یا بعضی کتاب های تخصصی بعد اینکه مسلط به مهارتش شدی مثلا زبان برنامه نویسی البته بعدا لازم میشه بهش رجوع کنی اما این مدل رجوع به کتاب مرجع هست اما زیاد خوندن یک کتاب نیست
بزارید یه نمونه از زیاد خوندن یک کتاب رو بگم یک دوستی دارم به اسم احمد اون یه کتابی رو اونقدر خونده وقتی کتابش رو ببینی فکر می کنی انگار واسه هزار سال پیشه از بس کهنه میزنه . مدلش هم به این صورته که گاهی یک جمله اش رو مینویسه روی وایدبرد 6 ماه بهش فکر می کنه
اما یه ایرادی هم به نظر من این مدل کتاب خوندن داره که گاهی نه همیشه طرف یه جور جمود پیدا می کنه یعنی یه طرف قضیه رو فقط می بینه ذهنش باز نیست البته این به اون کتابی که می خونه هم بستگی داره(خیلی نسبی گرایی شد)
2- ما فراموشکاریم تقریبا بعد یک روز از دریافت اطلاعات در مغزمون 90 درصدش رو فراموش می کنیم ( فکر می کنم درصدش همین بود حال ندارم برم گوگلش کنم شما فکر کن تو همین حدود) بنابراین باید یه جور سیستم مرور داشته باشیم تو یک کتاب قدیمی یه جور سیستم مرور نظامند رو می گفت مثلا مطالبی که دیروز یادگرفتی یا یک هفته قبل و..... هر روز بخون، یعنی قدیمی ها مغزشون بیشتر کار می کرد . الان هم هزار جور چیز هست مثلا اون نمودار فراموشی لایتنر (24 ،48،یک هفته ، یک ماه ) برای مرور یک چیز ...
یا مفهوم یادگیری کریستالی در مقابل یادگیری تکه ایی (فکر کنم همین عبارت بود) که از محمد رضا شعبانعلی سایت متمم خونده بودم خلاصه اش می شد اینکه اطلاعات جدید وصل بشه به مجموعه اطلاعات قبلی مثل یک کریستال شفاف تشکیل بشه ( مثل شکر که طی فرایندی نبات میشه،بعد وقتی دل پیچه داری میندازی تو چایی) اینجا اطلاعاتت به هم پیوسته میشه و هر قدر زمان بگذره درکت از یک موضوع کامل تر میشه در مقابل یادگیری تکه ایی هست که اطلاعات بی ربط و گسسته از هم رو توی حافظه مون تلنبار کنیم -- برای مطالعه بیشتر لطفا مراجعه شود به متمم و بحث مهارت یادگیری ( با لحن رسمی بخونینش)
یادداشت و خلاصه گیری و درخت حافظه از این چیزها هم هست تو همون منبع که گفتم تفصیلش هست
3- عادت خوندن کتاب یک لذت خاصی داره اصلا چشاش یه حالتی داره ... از شوخی گذشته هم از باب سرگرمی و هم لذت بردن کتاب بخونید خیلی حال میده . رفیق بی کلک مادرِ نه کتاب
4- نکته بعدی که من فهمیدم ( فکر کن چقدر آدم باید چقدر نابقه باشه ) اینکه کتاب های مثبت بخونید هر کتابی رو نخونید اصلا کتابای فلسفی رو نخونید . کتاب های پوچ گرا رو نخونید مگر کِرم دارید الکی خودتون و افسرده کنید بعد برید دکتر روانشناس ویزیت خداتومن بدید
کتاب های مثبت اندیشی آموخته شده بخونید هههه . مثل کتاب های مارتین سلیگمن ، کتاب های سرحال کننده بخونید . بابا اصلا یسری کتاب ها مناسب هر حال و هوایی نیست واقعا مراقبت غذایی که به ذهنتون میدید باشید
درسته که درد و رنج معنای زندگی رو بیشتر می کنه ولی واقعا همین الان ما کم درد و رنج داریم . نه
5- عمل کردن . واقعا خیلی سخته طرف باید خیلی چیز باشه ( حالا یه موجود کامل یا یک مرد یا یک زن باشه) که عمل کنه وگرنه عالمی که عمل نکنه مثل خریه که کتاب بارش کردن همین و بس
در آخر در این دوران خانه نشینی ( البته خیلی ها دیگه بیرون رفتن ) کتاب خوندن خوبه هر کتابی نه،همچنین هرجور خوندنی نه .
در آخر اگر دوستانی این متن مزخرف من رو خوندن یه کتابی که تخیل آدم رو پروار کنه هم معرفی کنن خوشحال میشم