
اگر این روایت را دوست داشتید، همراه ما بمانید
اگر به تاریخ، زندگی شخصیتهای تأثیرگذار و روایت اتفاقاتی که جهان امروز را شکل دادهاند علاقه دارید، خوشحال میشویم در ادامه این مسیر همراه ما باشید.
این مجموعه حاصل تلاش برای روایت دقیق، مستند و بدون اغراق تاریخ است؛ از کودکی و زندگی شخصیتها تا تصمیمهایی که سرنوشت میلیونها انسان را تغییر داد.
اگر از این مطلب لذت بردید، با دنبال کردن ما و معرفی این مجموعه به دوستانتان از ادامه تولید مطالب تاریخی حمایت کنید.
همراه ما باشید؛ قسمتهای بعدی این داستان را از دست ندهید.
در قسمت نخست، با کودکی و سالهای جوانی آدولف هیتلر آشنا شدیم؛ جوانی که رؤیای هنرمند شدن داشت، در ورود به آکادمی هنر شکست خورد و سالهایی دشوار را در وین و سپس مونیخ گذراند.
اما در سال ۱۹۱۴ اتفاقی رخ داد که مسیر زندگی او را تغییر داد: جنگ جهانی اول.
آغاز جنگ
در تابستان ۱۹۱۴، اروپا وارد بحرانی شد که در مدت کوتاهی به جنگی گسترده تبدیل شد. ترور ولیعهد اتریش، فرانتس فردیناند، در سارایوو یکی از جرقههای اصلی بحران بود، اما ریشههای جنگ بسیار عمیقتر بودند؛ رقابت میان قدرتهای اروپایی، اتحادهای نظامی، ملیگرایی و رقابتهای استعماری همگی در ایجاد این شرایط نقش داشتند.
با آغاز جنگ، فضای عمومی در بسیاری از شهرهای اروپا تحت تأثیر هیجان ملیگرایانه قرار گرفت.
هیتلر نیز از جنگ استقبال کرد.
او در آن زمان در مونیخ زندگی میکرد و با آغاز جنگ برای خدمت نظامی داوطلب شد.
هیتلر در ارتش
هیتلر به هنگ پیادهنظام ذخیره باواریا پیوست.
او سرباز خط مقدم بود و بیشتر به عنوان پیامرسان میان واحدهای نظامی فعالیت میکرد؛ کاری که در شرایط جنگی بسیار خطرناک بود.
جبهه غرب، جایی بود که جنگ به شکلی فرسایشی درآمده بود. سنگرها، گلولهبارانهای مداوم، حملات پیادهنظام و استفاده از سلاحهای جدید، جنگ را به تجربهای بسیار متفاوت از جنگهای پیشین تبدیل کرده بود.
هیتلر نیز مانند بسیاری از سربازان آن دوره، با مرگ و ویرانی گسترده روبهرو شد.
او در طول جنگ زخمی شد و برای خدمات نظامی نیز نشانهایی دریافت کرد.
چهار سال جنگ
جنگ جهانی اول چهار سال ادامه یافت.
میلیونها سرباز در جبهههای مختلف کشته شدند و میلیونها نفر دیگر زخمی یا آواره شدند.
در آلمان نیز شرایط بهتدریج سختتر شد. محاصره اقتصادی، کمبود مواد غذایی، تلفات سنگین و خستگی عمومی باعث افزایش نارضایتی از ادامه جنگ شد.
اما هیتلر همچنان به خدمت خود ادامه داد.
برای او ارتش به محیطی تبدیل شده بود که در آن احساس تعلق و هویت پیدا میکرد؛ چیزی که در زندگی پیش از جنگ کمتر تجربه کرده بود.
سال ۱۹۱۸؛ پایان جنگ
در سال ۱۹۱۸ وضعیت آلمان بحرانی شد.
نیروهای آلمانی در جبهه غرب تحت فشار قرار گرفتند و در داخل کشور نیز ناآرامیهای سیاسی افزایش یافت.
سرانجام در نوامبر ۱۹۱۸ آلمان آتشبس را پذیرفت.
جنگ تمام شده بود.
اما برای هیتلر پایان جنگ به معنای پایان بحران نبود.
او بعدها ادعا کرد که وقتی خبر شکست آلمان را شنید، این اتفاق برایش بسیار تکاندهنده بود.
شکست نظامی آلمان بعدها به یکی از محورهای اصلی روایت سیاسی او تبدیل شد.
افسانه «خنجر از پشت»
پس از جنگ، در بخشهایی از جامعه آلمان این تصور شکل گرفت که ارتش آلمان در میدان جنگ شکست نخورده، بلکه سیاستمداران و گروههای داخلی باعث شکست کشور شدهاند.
این تصور به نظریهای معروف به «افسانه خنجر از پشت» تبدیل شد.
این نظریه واقعیت پیچیده شکست آلمان را ساده و تحریفشده توضیح میداد و گروههای مختلف اجتماعی و سیاسی را مقصر معرفی میکرد.
هیتلر بعدها از همین فضای خشم و سرخوردگی استفاده کرد.
او تلاش کرد شکست آلمان را نه صرفاً نتیجه وضعیت نظامی و اقتصادی جنگ، بلکه نتیجه خیانت داخلی معرفی کند.
این روایت بعدها یکی از ابزارهای مهم تبلیغات نازیها شد.
بازگشت به سیاست
پس از جنگ، هیتلر مدتی همچنان در ارتباط با ارتش باقی ماند.
او در مونیخ، شهری که پس از جنگ با آشوبها و درگیریهای سیاسی روبهرو بود، به فعالیتهای سیاسی و آموزشی مرتبط با ارتش پرداخت.
در این دوره مأموریتهایی برای مشاهده و بررسی گروههای سیاسی انجام میداد.
یکی از این گروهها حزب کوچکی به نام حزب کارگران آلمان بود.
هیتلر در سال ۱۹۱۹ در یکی از جلسات این حزب شرکت کرد.
او ابتدا فقط یک سرباز و ناظر بود.
اما خیلی زود متوجه شد که توانایی سخنرانی و اثرگذاری بر جمعیت دارد.
این نقطه آغاز فصل تازهای از زندگی او بود.
پایان یک زندگی، آغاز یک مسیر سیاسی
جنگ جهانی اول هیتلر را از یک جوان شکستخورده در دنیای هنر به فردی تبدیل کرد که برای نخستین بار جایگاه و هویت مشخصی در یک محیط سیاسی پیدا کرده بود.
اما هنوز هیچکس نمیدانست این عضو یک گروه سیاسی کوچک قرار است چند سال بعد به قدرتمندترین سیاستمدار آلمان تبدیل شود.
در قسمت بعد، به همین حزب کوچک و نحوه تبدیل شدن هیتلر به چهره اصلی آن خواهیم پرداخت.