
اگر این روایت را دوست داشتید، همراه ما بمانید
اگر به تاریخ، زندگی شخصیتهای تأثیرگذار و روایت اتفاقاتی که جهان امروز را شکل دادهاند علاقه دارید، خوشحال میشویم در ادامه این مسیر همراه ما باشید.
این مجموعه حاصل تلاش برای روایت دقیق، مستند و بدون اغراق تاریخ است؛ از کودکی و زندگی شخصیتها تا تصمیمهایی که سرنوشت میلیونها انسان را تغییر داد.
اگر از این مطلب لذت بردید، با دنبال کردن ما و معرفی این مجموعه به دوستانتان از ادامه تولید مطالب تاریخی حمایت کنید.
همراه ما باشید؛ قسمتهای بعدی این داستان را از دست ندهید.
وقتی نام آدولف هیتلر به میان میآید، معمولاً تصویر رهبر آلمان نازی و یکی از مخربترین چهرههای تاریخ قرن بیستم در ذهن شکل میگیرد. اما هیتلر در آغاز زندگی، یک رهبر سیاسی نبود؛ او کودکی از یک خانواده نسبتاً معمولی در اتریش بود که بعدها مسیر زندگیاش به یکی از تاریکترین فصلهای تاریخ جهان انجامید.
شناخت دوران کودکی و جوانی هیتلر به این معنا نیست که بخواهیم جنایتهای او را توجیه کنیم. برعکس، بررسی این سالها کمک میکند بفهمیم چگونه یک فرد در بستر اجتماعی و تاریخی خاصی رشد کرد و بعدها توانست به قدرت سیاسی بزرگی دست پیدا کند.
آدولف هیتلر در ۲۰ آوریل ۱۸۸۹ در شهر براوناو آم این، در امپراتوری اتریش-مجارستان، متولد شد.
پدرش، آلوئیس هیتلر، کارمند اداره گمرک بود و مادرش، کلارا هیتلر، نقش مهمی در زندگی خانوادگی داشت. آدولف سومین فرزند این خانواده بود که دوران کودکی او با چندین جابهجایی محل زندگی همراه شد.
خانواده هیتلر مدتی در شهرهای مختلف اتریش زندگی کردند و سرانجام در منطقه لینتس ساکن شدند. لینتس بعدها در ذهن هیتلر جایگاه خاصی پیدا کرد و او سالهای مهمی از کودکی خود را در آنجا گذراند.
رابطه هیتلر با پدر و مادرش یکسان نبود.
آلوئیس، پدر خانواده، شخصیتی سختگیر داشت و از پسرش انتظار داشت مسیر شغلی مشخصی را دنبال کند. او میخواست آدولف نیز مانند خودش وارد خدمات دولتی شود.
اما آدولف علاقه چندانی به این مسیر نداشت.
در مقابل، رابطه او با مادرش بسیار نزدیکتر بود. کلارا از آدولف حمایت میکرد و مرگ او در سال ۱۹۰۷ تأثیر عاطفی شدیدی بر پسرش گذاشت.
با این حال، نباید دوران کودکی هیتلر را به یک علت ساده برای رفتارهای بعدی او تقلیل داد. عوامل خانوادگی بهتنهایی نمیتوانند توضیحدهنده ظهور یک دیکتاتور باشند. شرایط سیاسی، اجتماعی و اقتصادی سالهای بعد اهمیت بسیار بیشتری پیدا کردند.
یکی از ویژگیهای مهم دوران نوجوانی هیتلر، علاقه شدید او به هنر بود.
او بهخصوص به طراحی و معماری علاقه داشت و برخلاف خواسته پدرش، رؤیای تبدیل شدن به یک هنرمند را در سر میپروراند.
پس از مرگ پدرش در سال ۱۹۰۳، مخالفت پدر با انتخاب شغلی او دیگر وجود نداشت. هیتلر در سالهای نوجوانی بیشتر به هنر و معماری روی آورد.
او در نهایت تصمیم گرفت برای تحصیل در رشته هنر به وین برود.
در سال ۱۹۰۷، هیتلر برای ورود به آکادمی هنرهای زیبای وین درخواست داد.
اما پذیرفته نشد.
او سال بعد نیز تلاش کرد وارد این مؤسسه شود و بار دیگر شکست خورد.
این اتفاق از نقاط مهم زندگی جوانی او بود. هیتلر که رؤیای تبدیل شدن به یک هنرمند را داشت، نتوانست جایگاه موردنظرش را در دنیای هنر پیدا کند.
پس از مرگ مادرش در سال ۱۹۰۷، شرایط زندگی او دشوارتر شد و مدتی در وین زندگی فقیرانهای داشت.
وین در آن دوران یکی از مهمترین شهرهای اروپا بود؛ شهری بزرگ و چندفرهنگی که گروههای قومی و اجتماعی مختلفی در آن زندگی میکردند.
هیتلر در این سالها درآمد ثابتی نداشت و با فروش برخی نقاشیها و کارتپستالهای طراحیشده امرار معاش میکرد.
تجربه زندگی در فقر و بیثباتی، در شکلگیری نگاه او به جامعه مؤثر بود؛ اما باز هم باید تأکید کرد که فقر یا شکست شخصی بهخودیخود فردی را به یک افراطگرای سیاسی تبدیل نمیکند.
در همین سالها بود که هیتلر با برخی جریانهای فکری و سیاسی رایج در اروپای آن زمان آشنا شد.
وین در آغاز قرن بیستم تنها مرکز فرهنگی و سیاسی امپراتوری اتریش-مجارستان نبود؛ بلکه محل برخورد دیدگاههای مختلف سیاسی نیز بود.
ملیگرایی افراطی، یهودستیزی، جنبشهای سوسیالیستی، پانژرمنیسم و دیگر جریانهای سیاسی در فضای عمومی آن زمان حضور داشتند.
هیتلر بعدها ادعا کرد که بسیاری از دیدگاههای سیاسیاش در دوران اقامت در وین شکل گرفتهاند. با این حال، مورخان درباره میزان و چگونگی شکلگیری دقیق این عقاید در همان دوره بحث کردهاند.
آنچه روشن است این است که او بعدها برخی از ایدههای رایج در جریانهای افراطی آن زمان را به شکلی بسیار شدیدتر و خطرناکتر در ایدئولوژی نازی ترکیب کرد.
در سال ۱۹۱۳، هیتلر وین را ترک کرد و به مونیخ در آلمان رفت.
او همچنان به هنر علاقه داشت و زندگی نسبتاً بیثباتی را ادامه میداد.
اما اتفاقی در راه بود که مسیر زندگی او را کاملاً تغییر داد:
جنگ جهانی اول.
در سال ۱۹۱۴، با آغاز جنگ، هیتلر برای خدمت نظامی به ارتش باواریا پیوست.
جنگ برای او نقطه عطف بزرگی بود. او به عنوان سرباز در جبهه غرب خدمت کرد، پیامرسان بود و چندین بار زخمی شد. برای خدمات نظامی نیز نشانهایی دریافت کرد.
هیتلر بعدها جنگ جهانی اول را یکی از مهمترین تجربیات زندگی خود معرفی کرد.
در سال ۱۹۱۸، آلمان شکست خورد و جنگ پایان یافت.
برای بسیاری از آلمانیها، شکست نظامی و شرایط سخت پس از جنگ یک بحران عمیق سیاسی و روانی ایجاد کرد.
هیتلر نیز از این وضعیت بهشدت متأثر شد.
او نمیتوانست شکست آلمان را بپذیرد و بعدها به روایتهای توطئهآمیزی روی آورد که مسئولیت شکست را به گروههای مختلف نسبت میدادند.
این روایتها، بهویژه در سالهای بعد، به یکی از ابزارهای مهم تبلیغات نازیها تبدیل شدند.
تا پایان جنگ جهانی اول، هیتلر هنوز چهرهای شناختهشده در سیاست آلمان نبود.
او نه حزب بزرگی داشت، نه قدرت سیاسی و نه پایگاه اجتماعی گسترده.
اما آلمان پس از جنگ وارد دورهای از بحران شد؛ حکومت سلطنتی سقوط کرد، جمهوری وایمار شکل گرفت و جامعه با مشکلات اقتصادی و سیاسی متعددی روبهرو شد.
هیتلر در همین فضای متشنج وارد سیاست شد.
در ابتدا، فعالیت او در مقایسه با آیندهای که برایش رقم خورد بسیار محدود بود. اما مهارت او در سخنرانی و استفاده از فضای نارضایتی اجتماعی، بهتدریج توجه گروههای سیاسی خاصی را جلب کرد.
این همان نقطهای است که داستان زندگی شخصی هیتلر کمکم به داستان ظهور جنبش نازی تبدیل میشود.
کودکی و جوانی هیتلر مجموعهای از تجربههای خانوادگی، شکستهای شخصی، علاقه به هنر، فقر، زندگی در یک شهر چندفرهنگی و سرانجام حضور در جنگ جهانی اول بود.
هیچکدام از این عوامل به تنهایی توضیح نمیدهند که چگونه او بعدها به دیکتاتور آلمان تبدیل شد.
برای فهم این مسئله باید به شرایط آلمان پس از جنگ، بحران جمهوری وایمار، تبلیغات سیاسی، رشد جنبش نازی و تصمیمهایی که نخبگان سیاسی آن زمان گرفتند نیز توجه کنیم.
در قسمت بعد، وارد یکی از مهمترین مراحل زندگی او میشویم: جنگ جهانی اول و تأثیر شکست آلمان بر شکلگیری هویت سیاسی هیتلر.
از ما با کلیک کردن روی دنبال کردن حمایت کنید