ویرگول
ورودثبت نام
محمدعبادی
محمدعبادیدلتنگی‌ام تلخ است، چون یادم می‌اندازد کسی بودی که بودنش را فقط بعد از رفتنت فهمیدم. این‌جا جای همان فهمِ دیر است 😔🖤
محمدعبادی
محمدعبادی
خواندن ۳ دقیقه·۲ ماه پیش

خسته‌ام، اما هنوز ادامه می‌دهم I Am Tired, But I Still Keep Going

این دل نوشته رو برای ویرگولی های عزیز می نویسم و....... و واقعا این چند روز خیلی خسته شد از این دنیا

خسته‌ام...
I am tired...

نه از یک روز سخت،
Not from one difficult day,

نه از چند ساعت بی‌خوابی،
not from a few sleepless hours,

از تمام روزهایی که خودم را قوی نشان دادم، وقتی از درون خسته بودم.
but from all the days I pretended to be strong when I was tired inside.

خسته‌ام از لبخندهایی که گاهی واقعی نبودند.
I am tired of smiles that were sometimes not real.

از گفتنِ «خوبم» وقتی هزار حرف نگفته در دلم بود.
I am tired of saying, “I'm fine,” when my heart was full of unspoken words.

خسته‌ام از اینکه هر بار زمین خوردم،
I am tired of having to stand up every time I fell,

خودم دست خودم را گرفتم و دوباره بلند شدم.
holding my own hand and getting back up again.

گاهی دلم می‌خواهد فقط یک نفر باشد و بگوید:
Sometimes I just want someone to say:

«لازم نیست همیشه قوی باشی.»
“You don't have to be strong all the time.”

«می‌توانی کمی خسته باشی.»
“You are allowed to be tired.”

«می‌توانی برای مدتی هیچ کاری نکنی و فقط نفس بکشی.»
“You can do nothing for a while and simply breathe.”

بعضی شب‌ها، همه‌چیز سنگین‌تر از همیشه به نظر می‌رسد.
Some nights, everything feels heavier than ever.

آینده دور به نظر می‌رسد،
The future feels far away,

و آرزوهایم آن‌قدر دورند که گاهی فکر می‌کنم شاید هیچ‌وقت به آن‌ها نرسم.
and my dreams seem so far away that sometimes I wonder if I will ever reach them.

اما عجیب است...
But strangely...

در میان تمام این خستگی،
in the middle of all this exhaustion,

هنوز چیزی درون من هست که می‌گوید: «ادامه بده.»
there is still something inside me saying, “Keep going.”

خیلی آرام.
Very quietly.

آن‌قدر آرام که گاهی خودم هم به سختی صدایش را می‌شنوم.
So quietly that sometimes I can barely hear it myself.

اما هنوز هست.
But it is still there.

شاید امید همیشه شبیه یک نور بزرگ نباشد.
Maybe hope does not always look like a bright light.

گاهی فقط یک جرقه‌ی کوچک است.
Sometimes it is only a tiny spark.

یک فکر ساده که می‌گوید شاید فردا بهتر باشد.
A simple thought that says maybe tomorrow will be better.

شاید یک روز از خواب بیدار شوم و بفهمم تمام این سختی‌ها بی‌دلیل نبوده‌اند.
Maybe one day I will wake up and realize that none of these hardships were meaningless.

شاید روزی به گذشته نگاه کنم و به خودم بگویم:
Maybe one day I will look back and tell myself:

«دیدی؟ بالاخره گذشت.»
“See? It finally passed.”

برای همین، امشب اگر خسته‌ام،
So tonight, if I am tired,

به خودم اجازه می‌دهم کمی آرام بگیرم.
I will allow myself to rest for a while.

لازم نیست امشب تمام مشکلات زندگی‌ام را حل کنم.
I don't have to solve every problem in my life tonight.

لازم نیست همه‌ی جواب‌ها را بدانم.
I don't need to know all the answers.

فقط باید تا فردا دوام بیاورم.
I only need to make it to tomorrow.

و شاید فردا،
And maybe tomorrow,

یک قدم کوچک دیگر بردارم.
I will take one more small step.

شاید هنوز راه زیادی مانده باشد،
Maybe there is still a long way to go,

اما من هم هنوز اینجا هستم.
but I am still here too.

خسته‌ام،
I am tired,

غمگینم،
I am sad,

گاهی می‌ترسم،
sometimes I am afraid,

اما هنوز تسلیم نشده‌ام.
but I have not given up.

و شاید همین،
And maybe that,

برای امشب کافی باشد.
is enough for tonight.

۰
۰
محمدعبادی
محمدعبادی
دلتنگی‌ام تلخ است، چون یادم می‌اندازد کسی بودی که بودنش را فقط بعد از رفتنت فهمیدم. این‌جا جای همان فهمِ دیر است 😔🖤
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید