ویرگول
ورودثبت نام
Mohamad Amin mim
Mohamad Amin mimدانشجوی دانشگاه فرهنگیان.علوم اجتماعی (اقتصاد،جامعه شناسی) عکاس. من که چیزی نمی دونم لطف می کنی به منم میگی?
Mohamad Amin mim
Mohamad Amin mim
خواندن ۳ دقیقه·۷ سال پیش

تنهایی مسری!!

ما توی قرنی زندگی می کنیم که با یک دستگاه می تونیم با کل دنیا همراه بشیم،می تونیم تنها با یک تماس یک خانواده رو از یه نقطه به نقطه ی دیگه جهان ارتباط بدیم ،می توین فقط با چندکلیلک خرید هامون رو بکنیم و تمام نیاز ها مون رو برطرف کنیم...

ولی، یک سوال باقی می مونه با این که توی قرن 21 همه چی این همه آسون شده پس چرا ما آدم ها تنها ترین و مظطرب ترین موجودات روی زمین هستیم....

ما در جهانی زندگی می کنیم که هر لحظه احساس تنهایی مون بیشتر می شه حتی با وجود شبکه های اجتماعی و ما خودمون رو با افرادی می بینیم که حتی بیشتر از ما گرفته و ناراحت هستتند.اما دلیل...

9 مشخصه وجود داره که شما میگه دچار احساس ناراحتی هستید .دوتا از اون ها بر اثر فعالیت های طبیعی مغز هستش.(پس وقتی دکترتون بهتون دارو تجویز می کنه اشتباه نکرده)ولی... مهم ترین و بیشترین مشخصه ها که موجب نگرانی می شوند به سبک زندگی ما بر می گردنند.زمانی که می خواهید دلایل موجب شدن به این مشکل رو تو زندگی تو پیدا کنید هزاران راه جلوی شما هست و معمولا دکتر ها اختلات مغزی رو جایگزین اون ها می کنن.(بیشتر در این مورد بخونید)مطالعات نشون می دن ما تنها ترین اجتماع در کل تاریخ جهان هستیم.مطالعات نشون می دن که در چند سال گذشته تعداد دوست های صمیمی افراد از 5 نفر به هیچی تقلیل پیدا کرده.خب پس ما برای چی زنده هستیم؟ یه جواب ساده،انسان نیاز داره تا در اجتماع باشه. ما هم مثل زنبور در جمع زندگی می کنیم و در اون پیشرفت می کنیم.حالا انسان ها تنها موجوداتی در کل تاریخ هستند که دارند اجتماع خودشون رو کوچک می کنن(در این مورد بعدا بحث می شود).دکتری در انگلستان روش درمانی رو استفاده کرده که در وجود تمامی انسان ها وجود داره،اجتماع گراییی.بیمار ها رو باهم آشنا کرده و اون ها رو به صحبت با هم وادار کرده و در آخر تونسته اون ها رو درمان کنه. حالا ممکنه سوال بشه با وجود شبکه های اجتماعی چرا باز هم اظطراب،تنهایی و نگرانی باقی می مونه؟ خب باید گفت شبکه های اجتماعی یکی از دلایل هستند اما چرا،یه مثال می زنم یه فرد رو تصور کنید که داره فورتنایت بازی می کنه.اون در جهان مجازی هم همون کاری رو کرده که افراد در این دنیا می کنند،اما همه ی اون ها یک نسخه مجازی از خودشه.حسی که در افراد در دنیای واقعی رد و بدل می شه در جهان مجازی حالت هولوگرافیک پیدا می کنه و احساس دیگه وجود نخواهد داشت تا فرد رو تحریک کنه.حتی با وجود این که ما با ایمو،اسکایپ و انواع تماس های تصویری با هم ارتباط داریم باز این چیزی که در این بین نیست احساس هست،یه ارتباط خشک تصویری.رابطه فرد با بازی این رو به ما نشون میده که بازی بدون وجود فرد هیچی خواهد بود و همین ارتباط یک نفره فرد با خودش باعثمیشه فرد دچار تنهایی بشه ولی در واقعیت این طور نیست افراد با دیگری ارتباط برقرار می کنند و مختار هستند.

این قسمت اول از مقاله تنهایی مسری ست.این مقاله برگرفته از صحبت های یوهان هری نویسنده کتاب ارتباطات گمشده هست.آقای هری خودشون 30 سال دچار نگرانی و اظطراب بودن.قسمت دوم هم بزودی منتشر میشه.

روانشناسیتنهاییشبکه های اجتماعیزندگی
۱۰
۰
Mohamad Amin mim
Mohamad Amin mim
دانشجوی دانشگاه فرهنگیان.علوم اجتماعی (اقتصاد،جامعه شناسی) عکاس. من که چیزی نمی دونم لطف می کنی به منم میگی?
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید