مثنوی معنوی نفیس یا معدن الماس ناب ایرانی کتاب رازهاست؛ راز میان انسان و معبود، کتاب قصه های سراسر از معنا است. نمیدانم از مثنوی معنوی نفیس و باشکوه مولانا چه بگویم که شرح دهد حال این آفرینش آدمی را.
مولانا نفیس گرانمایه معدن الماسی را در مقابل دیدگان بشریت در طول کل تاریخ قرار داده است که قداستی عجیب بعد از گذشت قرنها دارد. در تاریخ شعر ادب پارسی در میان اینهمه اشعار و مثنویات شعرای بزرگ، شما چون دیوان شمس نفیس نمییابید؛ مثنوی با نی نامه شروع میشود، عجب شعری است «بشنو از نی چون حکایت میکند از جداییها شکایت میکند» الحق که نی همیشه حرف دل بوده است به صدایی او تاکنون توجه کردهاید؟ گویی مینالد، گویی زنده است، عجیب است چون ناله انسان دردمندی میماند که غمی شگفتآور دارد؛ غمی که از جنس نالههای انسان تنها و درمانده است.
گویی، ما آدم ها در غالب اصوات دل را از فراق و دوری شرحه شرحه یافتهایم. گویی مولانا نفیس درون متلاشیشده آدمیان و حقیقت انسان را درک کرده است. اگر درک نمیکرد نمیتوانست چنان صوفیان را واله و شیدا کند که با مثنوی معنوی نفیس به خلسه بروند.
«هر کو دور ماند از اصل خویش / بازجوید روزگار وصل خویش». عجب شعری است این نی نامه، گویند مولانا چکیده 6 دفتر را در غالب آن در مثنوی معنوی نفیس گردآورده است. به خود بازگردیم؛ ما هنوز هم بارها و بارها بعد از گذر از سالها از عمرمان، دوباره به ذات خویش بازمیگردیم، همانجا که شروع کردیم، فراموش کردیم، تغییر مسیر دادیم؛ اما در نهایت به اصل خویش باز میگردیم.
گویی خوابزده شدهایم فراموش کردیم؛ مولانا در مثنوی معنوی نفیس خود چون پدری مهربان، معلمی دلسوز و رفیقی شفیق است که دست خواننده را میگیرد و گامبهگام با خود پیش میبرد، با هر بیت، با هر داستان، با هر تمثیل درسی بزرگ به فرزند و شاگرد خود میدهد. شاید راز ظهور قهرمانان و ناجیان ایرانزمین در سالهای دور همان انس با دیوان شمس نفیس بوده است.
چرا دیگر مثنوی نمیخوانیم؟ مگر ما خلسهای برای عروج نمیخواهیم؟ یعنی مولانا از ما تنهاتر بوده است؟ ما که کنون مجموعهای از افراد باهم و تنها هستیم که ره را به بدترین نحو ممکن گمکردهایم، ما که در عصر تکنولوژی خود را گمکردهایم، چرا دیگر مثنوی نمیخوانیم؟ گویا آدمیان هرچه قدر تنهاتر میشوند از حقیقت هم گریزانتر میشوند.

مثنوی معنوی نفیس کتابی سراسر قصه و سراسر حکمت، نمیدانیم آن زمان که سروده میشده است مولا بزرگمرد دنیای شعر و ادب پارسی تا کدامین آسمان انسانیت عروج کرده است؟ چگونه حقیقت وجودی بشر را درک کرده است؟ چگونه اینقدر باشکوه و اصیل عمیقترین و پرمعناترین مفاهیم بشری را در قالب داستانهای شعرگونه پیشروی خوانندگان خود میگذارد؟
در عمق ذهن و قلبش چه گذشته است که نتیجه آن تا قرنها بعد چنان کرده است که هرکسی با خرید دیوان شمس نفیس خود را بی پیرایه و عریان در میان داستان ها و تکتک ابیات این کتاب مییابد.
قیمت مولانا نفیس قیمت یک کتاب نیست، قیمت مثنوی معنوی نفیس نیست، قیمت سفر به عمق جان آدمی است. هیچ مصرعی در این شعر بیمعنا و هجو آفریده نشده است، شاید به همین دلیل است آن را عدهای کتابی آسمانی میدانند، نه زمینی و سروده یک شاعر پارسیگوی.
مثنوی معنوی نفیس روزگاری در میان مردم پارسیزبان در رتبه ای بعد از قرآن بسیار مورد تفسیر قرار میگرفت، هر قصه او ساعتها زمان نیاز داشت تا نکات عرفانی که در لابهلای ابیات گنجاندهشدهاند درک شود؛ اما مدتهاست که دیگر خرید مولانا نفیس و مثنویخوانی را تعطیل کرده ایم و پرداخت قیمت مولانا نفیس را به اندیشمندان و متفکران غربی سپردهایم.
در زمانی که ما چشمان خود را بستهایم دیگران برای تصاحب مولانا ما، برای تصاحب مثنوی معنوی نفیس ما، به هر دری میزنند و او را از آن خود میدانند و مایه مباهات و فخر خودکردهاند. در کدامین نقطه از تاریخ آنقدر غفلت کردیم که گنجینه الماس ما را به نام خود میزنند و ما حتی زحمت خرید مولانا نفیس را برای کتابخانه شخصی خودمان و یا محل کارمان نمیدهیم.
در سال حتی یک بیت از این کتاب را نمیخوانیم. اصلاً گویی با گذشته، باافتخار و با اندیشه قهر کردهایم. مگر جامعه به اندیشه نیاز ندارد؟ کجا غفلت کردیم که جای داستانهای مثنوی را در کتابها و محافل خانوادگی ما کلمات هجو گرفت. نکند کلاً مولانا را از ما بگیرند یا نه خودمان با دستان خودمان دودستی او و مثنوی معنوی با ارزشش را از دست بدهیم.

مثنوی معنوی و عرفان و رموز اسرارآمیز او چیزی نیست که با معرفی و ثنای چندخطی بتوان ادعا کرد سنگ تمام گذاشته ایم، یا بتوانیم بگوییم درباره مکتب انسانساز دیوان شمس نفیس لپ مطلب را ادا کردهایم.
مثنوی معنوی نفیس را برگزیدیم تا در شکل و شمایل ایرانی بارنگ و لعاب اصیل که ریشه در زادگاه مولانا دارد بهعنوان شاهکاری عظیم در دنیای شعر و ادب در مقابل شما قرار دهیم تا با خرید مثنوی معنوی نفیس، نماینده با اصل و نصب ایران را به خانه ببرید.
در ابتدا برای خط مثنوی معنوی نفیس زیباتر از نستعلیق، خط ایرانی و سنتی خودمان نیافتیم. اصلاً در تصورمان نگنجید مولانا نفیس را با خطی بهغیراز خط نستعلیق بنویسم؛ بنابراین نقش و نگار دادیم ابیات را با پیچوخمهای طنازانه نستعلیق.
وقتی قرار است مثنوی را دوباره به خانهها بازگردانیم و مثنویخوانی را مجدد احیا کنیم نمیتوانیم در اوراق ساده و بیرنگ و لعاب ذوق و هنر ایرانی، به خواننده تقدیم کنیم. ما خوب میدانیم آنچه دیده بیند، دل بخواهد. میدانیم باید صفحهآرایی برای مثنوی معنوی نفیس در نظر بگیریم که خواننده هنگام پرداخت قیمت مولانا نفیس روحش همراه با دیدن صفحات پرواز کند و دل برای خواندنش بتپد.
قرار نیست این شاهکار در کتابخانهها مجدد خاک بخورد، برای بازگشت به دوران باشکوه خود و تربیت انسانی که مولانا در دیوان خود در پی آن است باید مثنوی دل را برای خواندن بیتاب کند؛ بنابراین با تذهیب پررنگ و لعاب در قالب استفاده از چاپ 4 رنگ هنر خود را تکمیل کردیم.
کتاب را در قطع وزیری همان قطع محبوب که جایگزین قطع سلطانی و سلطان پسند شده است آماده کردیم که زینتبخش هر کتابخانهای گردد.
قاب چرمی خوشدوخت و بسیار شیکی برای مثنوی معنوی نفیس تهیه کردیم تا فراموش نکنیم صدف در مروارید است که چشمان را مینوازد، هیچچیز باارزشی بیحجاب و محافظ معنا ندارد. قیمت شمس نفیس قیمت عرفان ناب ایرانی در قالب داستانهای ملموس است.
منبع:برگرفته از مقاله"راهنمای خرید مثنوی معنوی نفیس و دیوان شمس مولانا"در سایت انتشارات هلیا
https://www.heliapub.com/%d8%ae%d8%b1%db%8c%d8%af-%d8%a8%d9%87%d8%aa%d8%b1%db%8c%d9%86-%d9%85%d8%ab%d9%86%d9%88%db%8c-%d9%85%d8%b9%d9%86%d9%88%db%8c-%d9%86%d9%81%db%8c%d8%b3/