شاید روزی برسد که همگی بفهمیم معنا و زیبایی دوست داشتن به همیشه ماندن نیست ، شاید زمانی برسد که بهترین عمل رفتن باشد ، بروید تا بتوانید خودتان را پیدا کنید ، باید بروید تا متوجه ارزش یکدیگر شوید ، دردی که بعد از رفتن به شما تحمیل میشود چیز های زیادی به شما می آموزد.
برای مثال میتوان از یک داستان شروع کرد
داستانی زیبا ولی غمگین
کودکی تنها
به دور از پدر و بدور از مهر مادر
شاید آنها فکر میکردند دارند بهترین خود را میگذارند ولی بهترین بودن همیشه بهترین مسیر نیست
آن کودک پس از فروپاشی خانواده شروع به از هم گسستن کرد
سنش به اندازه ای نبود که بتواند توضیح دهد
نمی توانست به روی پدرش نگاه کند از او فراری بود
بعد از جدایی همیشه این افکار را در سر داشت
نکند روزی مثل آنها شوم
نکند روزی زندگی من هم در بزرگسالی به این جهنم تبدیل شود
نکند من هم اشتباهاتی مانند خانواده خود انجام دهم و نتیجه ای همسان بگیرم
کودک در تنهایی مطلق خود با فکر با این ها شکست
تغییر زیادی کرد
در این میان او یک خواهر زیبا و دوست داشتنی داشت
خیلی دوستش داشت
ولی بخاطر خشم و نگرانی دائمی که در او بود هیچوقت با او ارتباط درستی نگرفت و همواره به او آسیب میزد
در آن میان کودک عاشق شد
عاشق دختری زیبا
دختری که مانند خودش آسیب دیده بود از همان سو
زمانی گذشت
پسرک مجدد تغییر کرده بود
خوشحال تر شده بود
سرزنده تر شده بود
همواره احساس زنده بودن داشت
احساس میکرد در نهایت برای کسی ارزش دارد
احساس میکرد کسی دوستش دارد
اما
مثل همیشه
مشکلات خانواده
مباحث بیهوده
دخترک را از او گرفت
پسرک آن زمان نمیدانست چه شده
اندکی که گذشت
قلبش شروع به درد کرد
بعد از آن
به طور دائم در زمان های نامشخص
دچار قلب درد های بی دلیل میشد
حتی همین حالا