برای اینکه واقعا مدیریت دانش را درک کنید، باید یک مسیر طولانی را به عقب برگردید. از زمانی که انسان‌ها دانش را در اختیار داشته اند، ارزش زیادی داشته‌است. می‌توان شروع آن را زمان هیروگلیف مصر، حتی سنگ نگاره‌های غارها درنظر گرفت.
در حال حاضر، در مدیریت دانش چیزها کمی فازی می‌شوند. در حالی که مدیریت دانش در ابتدا برای توصیف سیستم‌های فناوری اطلاعات ایجاد شد. در سال ۱۹۸۱ سیستم مدیریت دانش با شروع یک سیستم کامپیوتری مبتنی بر hypermedia به طور رسمی شروع شد.
تئوری‌های مدیریت دانش زیادی در دهه ۸۰ وجود داشتند که باعث ایجاد KM شدند. برخی از آنها برای ایجاد مسیر مدیریت دانش ترکیب شدند. این میوه بین چندین مکتب فکری از کریس آرگریس، لئونارد، سنجه و دیگر دانشمندان است. این پیشگامان مدیریت دانش به فرآیندهای چگونگی وقوع یادگیری در سطح فردی در شرکت‌های مختلف علاقه‌مند بودند.
برای مثال، پنج اصل معروف سنجه به عنوان یک پیش‌نیاز بالقوه برای مدیریت دانش مدرن امروزی در نظر گرفته می‌شوند. آثار کارل اریک سویبای و توماس استوارت را که هر دو اهمیت دانش در جهانی کاملا به هم پیوسته را به رسمیت می‌شناختند و جنبش سرمایه معنوی آنها دانش تجاری را به عنوان یک مزیت رقابتی مطرح کرد.
دهه ۸۰ مدیریت دانش را یک قدم جلوتر برد. درحالیکه همه ما می‌توانیم توافق کنیم که دهه ۸۰ بسیار جذاب بوده است، این دهه نیز زمان تحولات کلیدی مدیریت دانش بود. برای مثال، ما توسعه فزاینده سیستم‌هایی را دیدیم که به فن‌آوری‌های هوش مصنوعی نیاز داشتند. در نتیجه، تعدادی از مفاهیم قابل‌توجه ایجاد شدند:
پویایی‌های فن‌آوری‌های نوین و تکاملی، از اینترنت تا ایمیل برای جستجو و ابزار گروهی، شکل‌گیری پورتال‌های دانش را برانگیخت. این تکنولوژی‌ها و حالا هوش مصنوعی، یادگیری سازمانی را قادر ساخته‌اند تا فراتر از الگوی سنتی رو در رو بروند.
به این انواع تکنولوژی به عنوان ابزارهایی فکر کنید که به شرکت‌ها قدرت می‌دهد تا دانش را سازماندهی و کدگذاری کنند. علاوه بر این، شما می‌توانید پایگاه‌های دانش را برای همسو کردن با بخش‌های مربوطه خود پیوند دهید. و زمانی که اینترنت گسترش جهانی را به دست آورد، شرکت‌ها مزایای استفاده از یک شبکه داخلی برای به اشتراک گذاری اسناد خانه، بهترین تجارب و دانش شخصی را درک کردند.
در دهه ۹۰، استفاده از مدیریت دانش به فرآیندی برای مدیریت کتابخانه‌ها و پایگاه‌های داده آنلاین تبدیل شد. همچنین این دهه بود که افراد حرفه‌ای مدیریت دانش شروع به تمرکز بر جنبه شخصی دانش کردند، یعنی یافتن و ثبت دانش ذخیره‌شده در ذهن ما. در سال ۱۹۹۷، کارل م. ویگ در مورد تکامل KM در مقاله خود با این عنوان نوشت "مدیریت دانش: از کجا آمده‌است و به کجا خواهد رفت؟"
در ابتدا، تمرکز [مدیریت دانش] بر نگرانی‌ها در مورد چگونگی بیشترین استفاده از منابع محدود بود. بعدا، تمرکز معطوف ساختن هوشمندانه محصولات شد. در حال حاضر، سازمان‌های پیشرفته بر ایجاد راه‌حل‌های ابتکاری و توسعه روابط گسترده تمرکز می‌کنند تا مشتریان در کسب‌وکار خود موفق شوند.
اینترنت یک پلت فرم جهانی برای مدیریت دانش ارائه کرده‌است. در اواسط دهه ۱۹۹۰، شبکه مدیریت دانش بین‌المللی اروپا (IKMN) و انجمن مدیریت دانش مستقر در ایالات‌متحده هر دو آنلاین شدند. مدیریت دانش دیگر یک رشته تخصصی برای دانشگاهیان و کلاس حرفه‌ای نبود - با پذیرش گسترده اینترنت، اکنون در دسترس توده‌های مردم قرار داشت.
ما نمی‌توانیم بدون ذکر نام توماس اچ در مورد تاریخچه KM صحبت کنیم. داونپورت بیش از ۲۰ کتاب نوشته‌است، اما پرفروشترین آن، دانش کاری: چگونه سازمان‌ها آنچه را که می‌دانند سازماندهی کنند (با لری پروساک)، همچنان یکی از تاثیرگذارترین کتاب‌های نوشته شده در مورد مدیریت دانش است.
اولین کسی بود که عبارت "مدیریت دانش" را بیان کرد؟ در سال ۱۹۹۹، جی لایبوویتز کتاب راهنمای مدیریت دانش را منتشر کرد. در این نشریه، لایبوویتز، کارل ویگ را به عنوان معرفی کننده مفهوم KM در طول سخنرانی اصلی سال ۱۹۸۶ به سازمان ملل، معرفی می‌کند. تعداد کنفرانس‌های مدیریت دانش و سمینارها با تمرکز سازمان‌ها بر مدیریت و استفاده از منابع دانش صریح و ضمنی برای دستیابی به مزیت رقابتی رو به افزایش است. در سال ۱۹۹۴ اتحادیه اروپا نتایج یک نظرسنجی مدیریت دانش که در میان شرکت‌های اروپایی انجام شد را منتشر کرد و جامعه اروپا شروع به ارائه بودجه برای پروژه‌های مربوط به مدیریت دانش از طریق برنامه esprit در سال ۱۹۹۵ کرد.
مدیریت دانش بدون پشتیبانی فنی، و هوش مصنوعی، خیلی وقت پیش از بین رفته بود. وجود و جایگاه آینده مدیریت دانش در محیط کار و جامعه به نظریه‌های یادگیری تدریجی پیشرو همراه با پیشرفت‌های عصر دیجیتال بستگی دارد
