خدا به شیطان گفت : لیلی را سجده کن . شیطان غرور داشت، سجده نکرد .
گفت : من از آتشم و لیلی گِل است .
خدا گفت: سجده کن . زیرا که من چنین میخواهم .
شیطان سجده نکرد . سرکشی کرد و رانده شد ؛ و کینه لیلی را به دل گرفت.
شیطان قسم خورد که لیلی را بی آبرو کند و تا واپسین روز حیات ، فرصت خواست . خدا مهلتش داد .
اما گفت : نمیتوانی، هرگز نمیتوانی. لیلی دُردانه من است . قلبش چراغ من است و دستش در دست من . گمراهی اش را نمیتوانی حتی تا واپسین روز حیات .
شیطان میداند لیلی همان است که از فرشته ها بالاتر می رود . و میکوشد بال لیلی را زخمی کند . عمریست شیطان گرداگرد لیلی میگردد. دستهایش پر از حقارت و وسوسه است .
او بدنامی لیلی را میخواهد بهانه بودنش تنها همین است .
می خواهد قصه لیلی را به بی راهه کشد .
نام لیلی ، رنج شیطان است . شیطان از انتشار لیلی میترسد. لیلی عشق است و شیطان از عشق واهمه دارد .
از کتاب : لیلی نام تمام دختران زمین است .
نویسنده : عرفان نظر آهاری