این چِنین جانا به جانم می زنی
ناگفته بر حال و هوایم می زنی
با زبانت بر رُخَم سیلیِ تلخی می زنی
رویای روزهایِ خوبم را تو به زَهرم می زنی
بر رُخم طَرحِ اَخمِ ملیحی می زنی
باورم نیست که تو تنها رهایم بُکُنی
خاطرَت هست که تو جان و جهان قلبمی؟
آخرش خوب یا بد هر چه که هست
خاطرَم هست که تو یاری رسانِ روزگارِ تَلخَمی...
مبینا کامرانی
کپی بدون ذکر نام نویسنده پیگرد قانونی دارد
