سلام..نوشتن و خيلى خوب بلد نيستم چون معمولا چيزى براى نوشتن و گفتن نداشتم؛اما الان توى اين تقريبا سه ماه(اگه زياد نگفته باشم:) )فهميدم حرف زياد دارم.اين سه ماه براى من از بهترين ماه ها بود توى زندگيم..سعى كردم هر شب زود بخوام و صبح ها زود بيدار شم تا از صبح بيشتر استفاده كنم..سعى كردم خودمو بهتر بشناسم و به خودم براى رشدم كمك كنم..ادمى بودم كه دستم به يه كتاب غير درسيم نخورده بود اما الان ٦ تا كتاب مفيد خوندم و از وقتى كه براشون گذاشتم راضيم..ادمى بودم كه فقط فيلماى عاشقانه يا غير مفيد ميديم كه اگه بگن از اونا چي يادگرفتى حرفى واسه گفتن ندارم..اما توى اين مدت فقط هفتا فيلم ديدم كه از ديدنشون راضيم و حداقل از اينكه زمانمو پاش گذاشتم پشيمون نيستم..هر روز كمتر از يه ساعت ورزش كردم و سالم خوردم.. سعى كردم به خانواده كمك كنم توى كاراى خونه و آشپزى كنم..يكم به درس و دانشگاه رسيدم كه شايد الان كه امتحانا شده حضورى فهميدم وقت كم گذاشتم..كلى از ادماى زندگيمو حذف كردم كه الان از نبودنشون احساس بهترى دارم..خيلى كم براى فضاي مجازى وقت گذاشتم شايد حدودا يك بار هر برنامه رو چك كردم در مدت كوتاه..كلى پاكسازى شبكه اجتماعى داشتم و كسايي رو كه چيزى بهم اضافه نميكردنو حدف كردم..كلى سعى كردم صفتاى بدمو بشناسم و براشون راه حل پيدا كردم...ناگفته نماند منم حدودا ده روز كلى كلافه بودم و جون نداشتم ولى در كل راضي بودم..امدم اينارو بگم براى كسايي كه هنوز سازگار نشدن با اوضاع و بگم ارديبهشتونو از دست نديد..همين كاراى خيلى كوچيكى كه من كردم منو از خيليا انداخته جلو؛شمام بلند شين..ياحق
