سال ها بود که همگان به خاطر پادشاهیم مرا لعنت می کردند ، که این چه کاری بود و چرا اینگونه ؟
اما شاید آنها نمی دانستند که این تنها من نیستم که حکم بر سرا می دهم ، شاید آنها فراموش کردند که یک پادشاه دو اراده دارد : اراده ی خویش و اراده ی تاجش .
و من پادشاهی بی اندیشه نیستم که بر نیروی جوان و زلال تاج اثر بگذارم ، چرا که من اکنون با اراده ی تاج تورا محو مینمایم و با تمام وجودم باور دارم که تو انسانی چه بسا نیک و درستی .
اما ، امان از مردم ، امان از نادانی مردم ، امان از مذهب های دروغین مردم ...
مؤلف : مبارکه محمدی تبار [mmt]
