
پیشنهاد ساخت این پادکستو اولین بار مهدی نوریان به من داد، مهدی پادکست فلانورو چند وقتیه راه انداخته که بهتون پیشنهاد میکنم اگه به حوزهی مسائل شهری و پرسه زنی توی تهران علاقهمند هستید، پادکستشو دنبال کنید.
وقتی این پیشنهاد به من داده شد با اینکه به مسائل آموزشی علاقهمند بودم ولی هم ترس از شروع کردنش داشتم، به خاطر اینکه من قبلا شنوندهی پادکست بودم، هیچ وقت این تجربرو نداشتم، هم اینکه نمیدونستم چهجوری باید انجامش بدم واسه همین خیلی طول کشید تا همت کنم و این پاد کستو راه بندازم.
همین ابتدا هم خیلی خلاصه یه بیوگرافی از خودم میگم، من فارغ اتحصیل عمرانم، قبل از اینی هم که وارد مدرسه بشم توی یه مغازهی اجارهای پیش پدرم کار میکردم. اوضاع خیلی بد نبود ولی هرچی که بود بهتر از درامد الانیه که توی معلمی دارم. منتها مشکلش اینجا بود که من اصلا به کارم علاقه نداشتم، کار توی بازارو دوست نداشتم، حتی این عدم علاقه به کار تا جایی بود که صبح به صبح به سختی از خواب بلند میشدم و همش فکر میکردم که یه روز کسل کنندهی دیگرو باید تحمل کنم. همیشه فکر میکردم که یه کار مهمتری هست که من باید اونو انجام بدم، کاری که توش تولید داره کاری که باعث رشدم میشه. کار کردن توی بازار در نهایت از من یه فروشنده خوب میساخت، و این چیزی نبود که من دنبالش باشم، دوست هم نداشتم بعدهها حسرت اینو بخورم که چرا نرفتم دنبال علاقم.
علاقم به معلمی بود. یه مقدار سابقه هم توی تدریس خصوصی داشتم. اواخر مرداد 96 بود که یه روز به پدرم گفتم که من دیگه بازار نمیام و دیگه هم نرفتم. همون سال توی فرصت باقی مونده تا شروع سال تحصیلی خیلی تلاش کردم و یه مقدار هم شانس باهام بود که تونستم یه مدرسه گیر بیارم. اون سال معلم کلاس چهارم بودم و سال بعدش شدم معلم کلاس دوم و امسال دوباره معلم کلاس چهارمم. البته یه نکته هم هست و اونم اینکه توی این مدت، من 2 تا مدرسه عوض کردم ولی دوست دارم اگه موقعیتش شد توی یه اپیزود راجع به مشکلاتی که باعث شد من مدرسمو عوض کنم واستون صحبت کنم.
توی این پادکست قراره که من تجربیات شخصیمو به عنوان یه معلم ازکلاس درس و اتفاقاتی که توش میوفته بگم، همچنین از صحبتهایی که توی اتاق معلمها میشه، به نظرم اتاق معلمها از استراتژیکترین جاهای مدرسست و هراتفاقی که شما به عنوان یه نفر که بیرون فضای مدرسه هستید و ممکنه ازش خبر نداشته باشید صحبت کنم. سعی میکنم غیر از تعریف کردن خاطراتم تا جایی که میتونم و میفهمم این اتفاقاتو تحلیل کنم. علاوه بر گفتن خاطراتم سعی میکنم در مورد مسائلی که یه جورایی به مدرسه یا به تحصیل مربوطه میشه یا به دانش آموزا مربوط میشه هم حرف بزنم.
اینکه مدرسه به عنوان مهم ترین نهاد تربیتی بعد از خانواده که بعضی موقعها نقشش در جهت دهی به افکار و روحیات دانش اموزا از خانواده هم بیشتره، چه قدر از این تاثیری که داره رو در جهت رشد دانش اموزاش استفاده میکنه، به قول یه جامعه شناس بزرگ ، "هرگاه آموزش یا تعلیم و تربیتی اعمال میشود، هدف این است که تجربیاتی خلق شود تا فهم ما از جهان اجتماعی و طبیعی را به نحوی خاص شکل دهد".
حالا شما دانشآموزیو در نظر بگیرید که قبل از ورود به مدرسه بیشترین تعاملی که داشته با پدر و مادر یا نهایت خواهر و برادرش بوده، بعد وارد یه فضایی میشه که دیگه خانواده همراهش نسیت. حالا به جای خانواده چی داره؟ یه سری هم سن و سال که قاعدتا فهمی بیشتر از اون ندارن، یا اگر هم بیشتر از اون بفهمن، قدرت بیانشو ندارن، بعدش معلمه، این دانای کل همه چیز دان و حاکم. و بعد از اون هم قوانینی که مدرسه به دانشآموز اعمال میکنه. همهی اینا توی چه جایی اتفاق میافته؟ توی جایی که دانشآموز مجبوره 5 روز توی هفته و هر روز تقریبا 8 ساعتو رو با کمترین آزادی و بیشترین الزام سپری کنه.
و باز به قول یه جامعه شناس دیگه که میگه :" مدارس کودکان را از دوران طفولیت و طی سالهایی که کودک آسیب پذیرتر از همیشه است در اختیار میگیرن. و دستگاه های دولتی، خانواده و آموزش به اونها فشارمیارن تا مهارتهایی رویاد بگیرن که ایدئولوژی حاکم اونو می خواد".
دانش آموز توی این سن مثل یه خمیر میمونه و هرجور به اون شکل بدی، همون شکلرو به خودش میگیره وقتی وارد فضای مدرسه می شه، اون فضای آموزشی چه طور اونهارو تربیت میکنه؟ آیا اونارو آزاد اندیش و خلاق تربیت میکنه یا نه منفعل، با تفکرات مشابه، عقده های فرو خورده و خلاقیتی که نابود شده بار میاره؟ یک معلم چه قدر میتونه به دانش اموزانش کمک کنه؟آیا با این پوزینش حاکمی که در اختیار داره اونهارو خلاق و با تفکر انتقادی بار میاره؟ یا نه میتونه اونارو به ورطهی نابودی بکشونه؟ معلم به دانشآموزش میگه این درسته این غلط یا به دانشآموزش یاد میده چهطور درست و غلطو تشخیص بدن؟ اصلن معلمی که خودش اسیر کلیشههاست و حتی توی طرح یه سوال ساده میره به بانک سوالات سال قبلش مراجعه میکنه یا از اینترنت یه طرح درسو برمیداره اسم مولفو پاک میکنه و اسم خودشو جای مولف مینویسه، میتونه به دانش آموزانش یاد بده که تولید و خلاقیت داشته باشن؟
این اپیزود معرفی پادکست معلم بودخیلی ممنونم که به من گوش دادید.. اپیزود اول به زودی منتشر میشه.
اگرهم از گوش کردن به این پادکست لذت بردید ممنون میشم منو به دیگران هم معرفی کنید.
پادکست معلم را میتولنید از راه های زیر گوش کنید:
1- anchor
--------------------------------
2- breaker
---------------------------------------------------------------------
3- castbox
------------------------------------------------------------------
4- google podcasts
-------------------------------------------------
5- pocket casts
-------------------------------------------------------------
6- radio publice
-------------------------------------------------------
7- spotify
------------------------------------------