
خیلی وقت پیش این مطلب رو خوندم؛ منتها گفتم شاید کسی ندونه و براش جالب باشه:
مدت دو دهه است که دانشمندان در جستجوی صدای اسرار آمیز نهنگی هستند که به نهنگ تنهایی معروف شده است و فرکانس صدایی تولید میکند که به هیچ گونه نهنگ دیگری در جهان شباهت ندارد. محدوده صوتی آواز والهای آبی بین ۱۵ تا ۲۰ هرتز است در حالی که آواز این نهنگ ماده فرکانسی معادل ۵۲ هرتز داشت، در نتیجه توسط هیچ نهنگ دیگری قابل شنیدن و شناسایی نبود. این نهنگ که به خاطر فرکانس صدایش «52 هرتز» نیز نامیده میشود، تنهاترین نهنگ دنیا خوانده میشود که هیچ پاسخی برای نغمههای عاشقانهاش دریافت نمیکند. «52 هرتز» نه تنها در فرکانسی به مراتب بالاتر میخواند، بلکه بسیار کوتاهتر و به دفعات بیشتری نسبت به دیگر گونههای نهنگ میخواند، گویی به زبانی صحبت میکند که تنها خود آن را میفهمد و عجیبتر آنکه در انتخاب مسیر مهاجرت خود هم هرگز مسیر سایر نهنگها را انتخاب نمیکند!iday که یک گروه موسیقی روسی میباشد با الهام از زندگی این نهنگ یک قطعه ساختهاست که از صدای ضبط شده همین نهنگ تنها هم در این قطعه استفاده شده است. صدای پس زمینه آهنگ آوای تنهاترین نهنگ دنیاست...
موسیقیش رو گوش دادم...لذت بخش بود و البته اندوهناک!
داستان این نهنگ آشناست... شنیده نشدن، درک نشدن، فهمیده نشدن،متفاوت بودن و خلاف مسیر بقیه شنا کردن.. که تو دنیای ما آدما بهش میگن وصله ی ناجور... رسوای جماعت و ..
بعضی وقتا فکر میکنم شاید نهنگ تنها مصداق همون کسیه که هیچ وقت درک نشده..
شاید شعری که هیچ وقت خونده نشده..
شاید هنرمندی که هیچ وقت دیده نشده..
شاید قطعه موسیقیی که هیچ وقت شنیده نشده..
فقط به بخاطر "متفاوت بودن"
"تفاوت"، "تنهایی" میاره!