کمزه ترشی

جای شما خالی داشتم خربزه می خوردم که یاد خاطره ای افتادم به طعم دهه شصت ، به طعم صرفه جویی ، خانواده و دورهمی ، به طعم زندگی واقعی ، به طعم امید .

دهه شصت ، زمانیکه من کودکی هفت هشت ساله بودم ، یک ترشی خانگی بود که مادرمان با پوست خربزه درست می کرد (می گویند با پوست هندوانه هم درست می شد اما من در خاطرم این مورد نیست)، خربزه که قاچ می شد و خورده میشد ، به جای اینکه پوست آن دور ریز شود آنها را درون دبه ای می ریختند و احتمالا با افزودنیهایی( خاطرم باشد از مادرم طرز تهیه اش را بپرسم ) ، آن را چند روزی در آفتاب حیاط می گذاشتند . از گیاه خوشاریزه ( در زبان محلی ما خاجه روجه)برای معطر کردن آن استفاده می کردند. بسیار دوست داشتم ، به قدری که با یادآوری آن دهانم آب افتاد ، شاید سی سال باشد دیگر این طعم را تست نکرده ام. گمانم به آن" کمزه تُرُشی" می گفتیم همان "کمبزه ترشی"

گویش ها:

در دانشگاه دوستی استان فارسی داشتم که به گل آفتاب گردان میگفتند گل آفتاب پرست ،به تخمه هم میگفتند تخمک . یعنی میگفت " رفتی بازار یه کم تخمک آفتاب پرست بگیر بشکنیم " در جواب می گفتم این چیزی که میخوای ،خوش شانس باشم در آزمایشگاه اداره دامپزشکی گیرم میاد!