تقدیم به چالش دی ماه کتابخوانی طاقچه ?
کتاب راهنمای مردن با گیاهان دارویی اثر عطیه عطارزاده داستان سورٸال دختر نابینا که اسمش هم گفته نشد شاید به این دلیل که داستان فقط یک شخص نیست قصه تمام نابینایان که دنیا رو نه با چشم بلکه با ذهن و قلب میبینند ،، نجات همیشه از سمت چپ اتفاق میفته جمله ای که بارها در کتاب گفته میشه ،، قلم نویسنده فوق العاده بود جزییات زیبا توصیف شدن واقعا بچه که هستیم وقتی با این افراد برمیخوریم شروع میکنیم به امتحان کردن چشامون میبندیم راه میریم اولین حسی که سراغمون میاد ترس واقعا تاریکی ترسناکه حتی تصور ندیدن عذاب اور ، بینایی که از کار میفته نیروش میره تو شنوایی و لامسه و بویایی که دختر داستان بوها رو تاابد به خاطر میسپاره و میگه تنها چیزی که تو این دنیا میمونن بوها هستن...
دختر با مادری زندگی میکنه که جهان دیده تجربه کرده و تلخی های زیادی چشیده دختر با خودش میبره به غار تنهایی .. تو این دنیا تنها حسرت باقی میمونه اگر مادر اجازه عمل میداد شاید ... فکر میکنم این فقط داستان نابینایان نیست بلکه خیلی ها هستند مثل پدر مادرها تجربه زندگی از فرزند میگیرند بخاطر ترس ، ترس برادر مرگ ،، دختر بیست و دو سال در برزخ بود مثل خیلی از ماها ،ساکنان برزخ یعنی تحمل کنندگان ، ساکنان جهانی که نیست ، ادم ها برای تحمل هوایی که به ریه هاشون میره راه های جدید پیدا میکنن ، اکثر ما ساکن برزخیم ،، خشم ، نفرت ، ترس ، حسرت ، عشق ، و درد اما درد درون زجر اورتره مثل خوره جون ادم میخور شخصیت داستان ما جسمش ازار میده که درد جسم تحملش راحت تره تا درد روح ،، بوعلی میگوید فکر نکردن به هیچ قدرتی است که هر کس ندارد .
جملات عمیق و مفهومی این چنینی زیاد دار باید با چشم دل بخوانید نه با چشم سر ..
در این جهان چیزهایی هست که نمیشود کامل گفتشان ،چیزهایی که وقتی گفته میشونداز ابعادشون کاسته میشود ، مثلااگر کسی بگوید ترس یا تنهایی یا من میترسم هیچ جوره نمیشود ابعاداین ترس را فهمید ،نمیشود گفت ترسی که تا عضله ران بالا میاید یا به اندازه اتاق یا به اندازه جهان ، ابعاد دقیق تنهایی هم نمیشود گفت.
فرق بین خواب و بیداری چیه ؟؟ شخصیت داستان گاهی گم میکرد خودش بشگون میگیره و میگ من وجود دارم ، داستان هم خواب هم بیداری هم زندگیه هم مرگ ،، بودن یا نبودن مسٸله این است .. اخر داستان هم معلوم نشد خواب یا بیدار ، زنده است یا مرده ..
چشم دل باز کن که جان بینی، انچه نادیدنیست ان بینی .. فضای داستان به ظاهر خانه است اما جهانی است جهان پر از خشم نفرت حس های تجربه نشده یا همون حسرت دعوا خشم سوال بی جواب ... هرکی یه جور اسیر جسم زندانیه اما ذهن و روح مون میتونه بال دربیاره و پرواز کنه هرجا که میخوایم ..
در کل به کسانی که علاقه دارن به داستان عمیق و فلسفی و سردرد ?بخونید ...