کلمه ای که وزن خیلی زیادی داره و بزرگ و کوچیک هم نمی‌شناسه و هر کسی از اولین روز زندگیش تا آخرین روز این کلمه رو تو زندگیش داره و هر کاری هم بکنیم نمی‌تونیم بندازیمش بیرون
بچه ای که تازه به دنیا اومده از مادرش انتظار رسیدگی داره و ربطی هم به غریزه نداره ها
حتما تا حالا تجربه کردین دیگه
چه ها بوی مادرشونو میفهمن و هرکسی که بوی اونو نده نمیتونه آرومش کنه و برای اینه که بچه از مادرش انتظار داره تا بهش رسیدگی بکنه و کس دیگه ای نمیتونه جای مادرشو براش پر کنه
مادر از بچه اش انتظار داره گریه نکنه، با اینکه انتظار بی جاییه ولی خب یه جای وجودش میخواد کمی استراحت کنه و با اینکه می‌دونه شدنی نیست ولی به بچه ای که چند روزه است میگه لطفاً گریه نکن
از اون طرف هم یکی میاد میگه از بچه کوچیک چه انتظاری داری؟
و اینجاست که دوباره با این کلمه مواجه میشیم و بیشتر با عمق این کلمه آشنا میشیم و هر چی بیشتر به اتفاقای مشابه فکر کنیم می‌بینیم که همیشه و همه جا هر کسی از یکی دیگه انتظار داره و این فرایند تمومی نداره
خدا از بنده اش انتظار داره که کارای خوب بکنه و بنده هم انتظار داره بشینه یه جا و روزیش بدون هیچ زحمتی برسه به دستش و غرق در ناز و نعمت باشه
پدر و مادر از بچه هاشون انتظار دارن هیچ اشتباهی انجام ندن و هیچ حرف بی ربطی نزنن و هر کاری انجام میدن بدون کوچکترین نقصی انجام بشه
بچه ها هم از پدر و مادرشون انتظار دارن هر چی که نیاز دارن رو تو همون لحظه فراهم کنن و یه تخت از پرِ قو براشون آماده کنن برای مواقع استراحت و یه جزیره‌ی پر از امکانات براشون آماده کنن برای تفریح
حتی غریبه هایی که همو نمیشناسن هم از همدیگه انتظار دارن
مغازه دار از مشتری انتظار داره نصف جنساشو بخره و بدون چونه کل پول خریدشو بده
مشتری هم انتظار داره نصف جنسای مغازه رو برداره ولی به شرطی که پول یه قلم جنسو بده اونم با چونه
شوهر از همسرش انتظار داره خونه اش همیشه تمیز باشه، غذاش همیشه آماده باشه و خانمش همیشه در اختیارش باشه و از هیچ چیزی گله و شکایت نداشته باشه
همسر هم از شوهرش انتظار داره کارت بانکیش همیشه پر از پول باشه، همیشه در حال خرید باشه
ماهی یبار غذا درست کنه و بقیه اش بیرون از خونه باشه و ماهی چند روز تو خونه باشن و بقیه‌ی روزا در حال مسافرت
و ...
البته شرایط موارد بالا رو شاید از ۸ میلیارد جمعیت کره‌ی زمین ۸ نفر داشته باشن و بقیه‌ی آدما با کلی مشکلات ریز و درشت سر و کله بزنن
ولی اگه خواسته های واقعیِ به جز اون ۸ نفر رو هم بپرسیم به همون موارد بالا میرسیم
خب حالا چیکار میشه کرد؟
راه حل قطعی نمیشه داد، چون شرایط زندگی ها باهم فرق میکنه
اخلاق و رفتار و سلیقه ی آدما باهم فرق میکنه
جغرافیا و محل زندگی فرق میکنه و کلی عامل دیگه
ولی تنها چیزی که بین همه ی آدما مشترکه، حرف زدن و صحبت کردنِ
در مورد اینکه من چه انتظاری از تو دارم و تو تا کجا میتونی اینو برآورده کنی، کاریه که هر کسی میتونه بکنه و وقتی این اتفاق میوفته زندگی یه کم روی خوش نشون میده و میتونیم برای انتظارات مختلفمون حد و اندازه تعیین کنیم
چون میدونیم که اون آدم حداکثر توانش کجاست و ما هم بیشتر از اون سطح ازش انتظار پیدا نمیکنیم.
ولی متاسفانه تنها چیزی که امروزه بین افراد کم شده و روز به روز هم کمتر میشه صحبت کردنه!
پدری که با پسرش حرف نمیزنه
شوهری که با همسرش حرف نمیزنه
معلمی که با مدیرش حرف نمیزنه
خواهری که با خواهر یا بردارش حرف نمیزنه و ...
نمیتونه انتظاراتشو بیاره پایین، چون اصلا درک درستی از اون فرد نداره
همه ی ماها وقتی همه چیز خوب و آرومه بدون هیچ مشکلی به زندگی با هم و کنار هم ادامه میدیم
ولی وقتی مشکلی به وجود میاد و لازمه که در موردش صحبت کنیم تا به یه راه حل برسیم
سکوت رو انتخاب میکنیم و همین میشه نقطه ی تخریب همه چیز
یه چیزم بگم بهتون
هر چقدر این سکوت طولانی تر باشه احیا رابطه سخت تر میشه
چون هر دو طرف حق رو به خودشون میدن و کل اتفاقاتی که افتاده رو از گذشته تا امروز رو مرور میکنن و کلی سناریوی مختلف تو ذهنشون میسازن که حق با خودشون باشه و هر چی سکوت طولانی تر میشه
حق به جانب بودن هم بیشتر میشه و شاید خیلی بعد تر این حس به تنفر تغییر پیدا بکنه و رابطه برای همیشه از بین بره
پس بیایم تا جایی که توانشو داریم با همدیگه صحبت کنیم و نذاریم روابطمون سر هیچ و پوچ تموم بشه
البته اینطورم نیست که همیشه بخوایم ما کوتاه بیایم و از حقمون بگذریم
اگه دیدیم بعد از چند بار طرف مقابلمون هم داره یه حرکتایی میزنه اون وقع میتونیم به کار خودمون ادامه بدیم و. به سمت ساختن یه رابطه ی بهتر پیش بریم.
