همزمان که جشن عید غدیر در متراژی ده کیلومتری بین میدان امام حسین و آزادی برگزار میشد، یک جشن پانصدمتری در پارک پشت مسجد محله ما، شهرک نانرضوی مشهد هم برگزار شد. اولی چون در پایتخت بود، سطح ملی و فراملی به خودش گرفت و دومی چون در «محلهای از شهرستان» اتفاق افتاد در همان سطح محله باقی ماند؛ اما از دیروز ذهنم درگیر این است که آیا واقعا اینگونه بود؟! آیا واقعا مهمانی ده کیلومتری در «عرصه تاثیر خود» سطح کشوری دارد؟ و آیا حقیقتا جشن پشت مسجد محله «عرصه تاثیرش» همان محله خودش است؟!
من وقتی با این عینک به عرصه جشن غدیر نگاه میکنم جواب دیگری نصیبم میشود. یعنی میبینم آنچه که محله ما را زنده نگه میدارد دقیقا همین جشن در پارک محله است اما آیا حقیقتا جشن ده کیلومتری میتواند ادعا کند که علت زندهماندن تهران است؟ شاید بپرسید که خب هدف از این جشن اصلا «احیاء» نیست که من در جواب شما میگویم «هر چه غیر این باشد دیگر اسمش جشن نیست؛ ما با یک فستیوال مواجهیم!»
ما نمیتوانیم «فستیوال غدیر» داشته باشیم؟ قطعا میتوانیم! اگر نظام اسلامی این فستیوال خیابانی را نداشته باشد پس در کجای دنیا امکان برگزاریاش هست؟ اما سوال:«این دنیا قرار است چه تصویری را ببیند؟ آنچه که جهان میبیند بهتر است یک خیابان ده کیلومتری باشد یا یکصد هزار جشن در محلههای کوچک شهرستانهای کوچک گوشهگوشه کشور؟»
.
بله حق میدهم عارتان بیاید که بخواهید بچهها محله ما را پوشش رسانهای بدهید! در محله ما پنج بچه قد و نیمقد، بدون فرم و لباس هماهنگ، بدون مربی حرفهای، بدون دوربین و تدوین جذاب در پارک پشت مسجد سرود عید غدیر میخوانند. هزینه ناهار و شام روزهایی که در مسجد تمرین میکنند را که میدهد؟ پدر و مادرشان از جیب خودشان. زشت است این تصویر در جهان مخابره شود! زشت است بگویند که حاکمیت برای محلههایش «درست و حسابی» خرج نمیکند.
اما ما چرا در پاسخ باید این حرفها را به کتف بگیریم؟ چون ملاک «درست و حسابیبودن» آنها با ما متفاوت است. من هم قبول دارم که رقص هلیشات بر آسمان فستیوال دهکیلومتری غدیر برای آنها که ما را از پنجره دنیا نظاره میکنند بسیار جذابتر است اما مگر آنچه که جمهوری اسلامی را جذاب کرده است این است؟
جمهوری اسلامی را برادر پانزدهساله من که از پول توی جیبش رفته شکلات خریده و در پارک پخش میکند جذاب کرده است.
جمهوری اسلامی را «محله» جذاب کرده و شما «شو» و «نمایش» را ترجیح میدهید نه روایت محله را!
.
«آنچه که ولایت را در این کشور زنده نگه داشته است، جشن پارک پشت مسجد ماست نه میهمانی دهکیلومتری شما!»