چند روز پیش مطلبی رو خوندم که برای خودم خیلی جذاب بود و تصمیم گرفتم قسمتی از اون رو با فالوورهای اینستاگرامم در استوری به اشتراک بگذارم که برای اون‌ها هم جذاب بود و ازم خواستن تا هایلایت کنم یا استوری ها رو براشون بفرستم و من تصمیم گرفتم اینجا درموردش بنویسم تا در دسترس باشه.
در بحبوحه جنگ جهانی دوم، به‌طور ناگهانی، هواپیماهای اتحاد جماهیر شوروی در ماه نوامبر 1939، در آسمان شهر هلسینکی (پایتخت فنلاند) به پرواز در اومدن و بیش از 350 بمب، بر سر فنلاندی‌ها ریختن و شهروندان بی‌گناه رو به کام مرگ کشوندن و همه ساختمان‌ها رو با خاک یکسان کردن. این تازه شروع ماجرا بود! سه ساعت قبل از حمله هوایی، بیش از 450 هزار پیاده نظام شوروی شروع به حرکت به مرزهای فنلاند کرده بودن.تعداد سربازان شوروی، تقریبا سه برابر فنلاندی‌ها بود. اون‌ها بیش از 6000 تانک زرهی و تقریبا 4000 هواپیما در اختیار داشتند، درحالی که فنلاندی‌ها تنها 32 تانک و 114 هواپیمای جنگی در اختیار داشتند. این آغاز جنگی بود که بعدها به جنگ زمستان لقب گرفت.
برای فنلاندی‌ها سوال این نبود که آیا اون‌ها میمیرن یا نه؟ سوال این بود که آیا امکان داره حتی یک نفر از اون‌ها نجات پیدا کنه؟ برای تک تک‌شون، اون سال زمستون، خیلی سخت و سنگین بود. در ژانویه، هوا تقریبا به زیر صفر رسیده بود. به‌علاوه، اون موقع سال، از اونجایی که فنلاند در قطب شمال واقع شده، سربازها تقریبا 18 ساعت از روزشون رو، در تاریکی می‌گذروندن. درحالی که تعداد فنلاندی‌ها با اختلاف زیاد از شوروی‌ها کمتر بود، درتاریکی بی‌رحمانه سردی می‌جنگیدند و در مواجه با مرگی تقریبا حتمی، اون‌ها به مفهومی تکیه کردن، که صدها ساله بخشی از فرهنگ فنلاند به‌شمار میاد. فلسفه SISU
سیسو واژه‌ای هست که ترجمه مشخصی نداره، ولی به مفهوم ادامه دادن در مقابل شکست‌های پی در پی با وجود درصد موفقیت خیلی پایین هست. سیسو یه سبک زندگیه، تو فلسفه فکری مبتنی بر سیسو، شما حتی وقتی احساس می‌کنی تموم ظرفیت روانی و فیزیکیت به پایان رسیده، ثابت قدم رو به جلو میری. در طول جنگ زمستان، سرسختی ذهنی و روانی سیسو، تنها چیزی بود که سربازان فنلاندی بهش تکیه کردند. اون‌ها در طول جنگ زمستان بیش از 70 هزار تلفات دادند، ولی این عدد در مقابل 323 هزار سرباز شوروی که جونشون رو از دست دادند، رنگ می‌بازه! در پایان جنگ، شوروی‌ها کم آوردند و مجبور شدند معاهده صلح مسکو در مارس 1940 رو به تصویب برسونن. در کل، شوروی در طول این جنگ با بیش از 900 هزار سرباز حمله کرده و در نهایت، 300 هزار فنلاندی موفق شدند که اون‌ها رو شکست بدن.
دکتر امیلیا لاهتی (Emilia lahti) از دانشگاه آلتو هلسینکی، مفهوم سیسو و نحوه کاربردیش در زندگی آدم‌ها رو بررسی می‌کنه. طبق گفته‌های ایشون، سیسو به معنی عمل کردن در مقابل ناکامی‌ها و چالش‌های دشوار تلقی میشه. تفکر مبتنی بر سیسو، کاری به دستاوردها نداره و حرفش بیشتر، رو به روشدن با چالش‌های زندگی با شجاعت و عزم راسخ هست. سیسو موجب تقویت قدرت نهایی میشه؛ یعنی در هر شرایطی که اگه سیسو نباشه، ما از عمل کردن یا ادامه دادن، صرف نظر می‌کنیم.
میشه گفت سیسو از خیلی جهت‌ها، همون ثبات هست و حتما این رو هم می‌دونید که ثبات به عنوان یکی از مهم‌ترین عوامل موفقیت به‌شمار میره. در همین رابطه تحقیقات دکتر آنجلا داکوورث (Angela Duckworth) از دانشگاه پنسیلوانیا در مورد ثبات نشون میده: دانشجویانی که بالاترین امتیاز رو در آزمون ثبات به‌دست آوردند،نسبت به همسالانشون 60 درصد موفقیت بیشتری به‌دست میارن. دکتر داکوورث معتقده وقتی دونفر هم‌سن با سطح علمی متفاوت رو مقایسه کنیم، بررسی فاکتور ثبات خیلی بهتر از فاکتور هوش، می‌تونه پیش‌بینی کنه که کدوم یکی از اون‌ها تحصیلات بیشتری دارن. افرادی که در المپیادهای جهانی رقابت می‌کنن، از همسالانشون بهتر هستند. نه به دلیل هوش بیشتر، بلکه به‌خاطر داشتن ثبات بیشتر، در تمرین مداوم.
ولی سیسو نسبت به ثبات، مفهوم عمیق‌تری داره. نوعی سرسختی ذهنی هست، که به شما این قدرت رو میده که با اراده و استقامتی شکست ناپذیر، بار مسئولیت‌هاتون رو، هرچی که باشن بپذیرید. سیسو توانایی ادامه دادن به راه و جنگیدن با شانس با موفقیت کم و سختی زیاده. سیسو از استقامت هم فراتر میره. چیزی براتون باقی نمونده، بهش تکیه می‌کنید.
بیشتر ماها اجازه میدیم هویت‌مون رو شکست‌هامون تعریف کنن. ولی افرادی که از نظر ذهنی، قوی باشن، استقامت‌شونه که هویت اون‌ها رو تعریف می‌کنه. اون‌ها شکست رو یک اتفاق میدونن که برای هرکسی پیش میاد. این همون طرز فکری هست که به سربازان فنلاندی کمک کرد که در طول جنگ زمستان ادامه بدن، حتی وقتی با شکست، مرگ، شرایط غیر قابل تحمل و احتمال موفقیت خیلی پایین محاصره شده بودند. سیسو به اون‌ها اجازه نداد که خودشون رو شکست خورده قلمداد کنند. ما همه با لحظه‌هایی روبرو می‌شیم که حس می‌کنیم همه توان ذهنی و جسمی‌مون ته کشیده، همیشه زمان‌هایی هست که شکست پس از شکست رخ میده و قطعا لحظات بی‌شماری خواهد بود که ما به دنبال دستاوردی هستیم، ولی همه شرایط بر علیه ما هست...
- وقتی یک کسب و کار جدید راه میندازی و هیچکس رو نداری که راهنماییت کنه، به سیسو فکر کن.
- وقتی سه کیلومتر مونده که مسابقه تموم بشه و حس می‌کنی حتی توان برداشتن یک قدم دیگه هم نداری، سیسو رو یادت باشه.
- وقتی خستگی مفرط وجودت رو گرفته و چشمات از شب بیداری به‌خاطر نگهداری از بچه‌ات تار می‌بینه، چاره‌ای نداری جز این که تازه بری سراغ پروژه‌ات، اون موقع سیسو رو برای خودت یادآوری کن.
- وقتی توی دوره از شرایط بد اقتصادی گیر کردی که انگار تمومی نداره، سیسو!
- وقتی حس می‌کنی همه چیز رو برای رسیدن به هدفت امتحان کردی و هنوز هم موفق نشدی بهش برسی، سیسو!
همه ما شکست رو تجربه می‌کنیم. ولی افرادی که از نظر ذهنی قوی هستن، میدونن که شکست یک اتفاقه و هویت اون‌ها رو تعریف نمی‌کنه. این تفکر ینی خود خود سیسو...
سیسو باز کسی نیست که کمتر خطا می‌کنه، سیسو باز کسی هست که ثبات تو کارش پیدا می‌کنه. سیسو باز کسی هست که وقتی تو کارش خطا می‌کنه، خودش رو خیلی زود می‌بخشه و فقط قفله روی هدفش. سیسو باز یک لج‌بازی عجیبی در باثبات بودن توی وجودشه...
خلاصه توی همه مراحل زندگی سیسو رو فراموش نکنید.
