
احتمالاً شما هم باید با من هم نظر باشید که شبکه ملی اطلاعات هر کشور، شبکهای است گسترده، مستقل از اینترنت، دارای صیانت و حمایتهای ملی و امنیتی و موثر در زندگی روزمره آحاد مردم، استقلال شبکه ملی اطلاعات میتواند موجبات آزادی و عدم وابستگی به بیگانگان را فراهم نموده و البته نیازهای داخلی بر اساس آرمانهای ملی تامین نماید.
البته این موضوع به آن معنی نیست که نباید به شبکه جهانی اطلاعات متصل نبود و یا آن را بدون قائده مسدود، محدود و یا آزاد گذاشت، بلکه باید حجم و نوع دادههای ارسالی و دریافتی از این شبکه را مدیریت، پایش و بر اساس عناصر فرهنگی و سبک زندگی داخلی آن را مدیریت نمود، زیرا عدم مدیریت این فضا باعث مدیریت کردن این فضا بر جامعه خواهد شد، یعنی در این شبکه جهانی یا باید خود را مدیریت کنیم یا مدیریت شویم!
تولید و انباشت دادهها و اطلاعات مالی، بهداشتی، علمی و غیره نیازمند میزبانی دادهها در مرزهای جغرافیایی است و لزومی به ذخیره سازی این اطلاعات در خارج از مرزهای سیاسی و جغرافیایی وجود ندارد، همچنین وجود کسب و کارهای داخلی مبتنی بر فضای فناوری اطلاعات نیز باید به گونه ای برنامه ریزی شده باشد که مستقل از شبکه جهانی قابل کار و خدمات رسانی باشد، زیرا شاید امروز بر اثر تامین امنیت ملی مجبور به قطع شبکه بودهایم اما شاید فردا روزی مخاصمات بین المللی ایجاب نماید تا قدرتهای سلطه طلب، خود شبکه را بر روی ایرانیان مسدود نمایند ( کما اینکه در حال حاضر مورد تحریم سخت افزاری، نرم افزاری و خدمات متنوع فناوری اطلاعاتی هستیم)، لذا این آمادگی باید همواره در ایران وجود داشته باشد تا با استقلال کامل بتواند خدمات روزمره مردم را بر روی یک شبکه داخلی و امن مدیریت نماید.
از طرفی باید استانداردها و نظارتهای معقول و منطقی با مشارکت ذی نفعان داخلی، اتحادیهها و اصناف برای تعریف سطوح دسترسی به اینترنت در نظر گرفته شود، جامعه دانشگاهی، علمی، کسب و کارها، دانش آموزان، محققین، فعالان فرهنگی، خانوارها و غیره هر کدام نیازمند سطوحی از دسترسی هستند که باید این سطوح توسط دولت تامین و حمایت گردد.
عدم وجود استانداردها و پروتکلهای اینچنینی، عدم سطح بندی مخاطبان و ایجاد مناطق ویژه برای آنها، عدم تخصیص IP آدرسها (به صورت کلی) به متولیان و بازیگران اصلی توسعه صنعت فناوری اطلاعات کشور، مسائلی است که باید با سرعت و دقت مرتفع گردد.
وجود زیرساختهای مناسب داخلی، خدمات پرکاربرد و استراتژیکی چون نقشههای بومی، حمل و نقل عمومی، پیام رسانهای داخلی، موتور جستجوگر، پست الکترونیکی، درگاههای پرداخت و مانند آن نیز از مواردی است که باید همواره مورد حمایت قرار گیرد.
در هر حال اتفاق این روزها هرچند که ممکن است آسیبهایی را به فعالان و کسب و کارهای حوزه فناوری اطلاعات آن هم در بخش سایبری ایجاد کرده باشد، اما حفاظت از کیان، امنیت و جان تک تک افراد جامعه وظیفه ای خطیر است که شاید تنها راه برای مهار بخشی از آشوبها قطع نمودن شبکه آن هم به دلیل عدم وجود سطح بندیهای مذکور بود، زیرا دشمن با استفاده از تمام توان خود سعی میکرد و سعی میکند با استفاده از ابزارهای نوین، شبکههای اجتماعی، دروغ پراکنی، شایعه سازی و هدایت آشوب گران منویات خود را به منصه ظهور برساند که این امر با اقدام به موقع شورای امنیت کشور ابتر ماند و البته آزمایش و رزمایشی بود برای بررسی ساختار شبکه ملی اطلاعات داخلی و پاسخی بود به اشخاصی که مدعی عدم وجود چنین زیرساختی در کشور بودند.
امیدوارم مسئولیت پذیری دولت مردان به همراه مشارکت نخبگان و آحاد ملت زمینه ای را ایجاد نماید تا دیگر شاهد نارضایتیهای مردمی و احیاناً سوء استفادههای آشوب گران و مغرضین نباشیم.