تبلیغات محیطی از دیر یکی از رسانههای مورد علاقه بازاریابان بوده و هست . این روزها نیز در سراسر شهرها شاهد این مدل از تبلیغات هستیم.
یک تبلیغی که این روزها بر روی بیلبردهای تهران شاهد آن هستیم تبلیغات شکلات پاملا هست که در این پست قصد دارم اون رو از نظر محتوایی و ساختاری بررسی کنم.

د ر برخورد اول با این بیلبرد به کپی کاری ناشیانه نام گذاری از روی Nutella و استفاده از رنگهای کامل لوگوی نوتلا آشکار است اما حتی این کپی کاری به طرز ناشیانهای اتقاق افتاده است.
نوع نوشتار اسم به صورتی است که مخاطب با دیدن این اسم کلمات دیگری در ذهنش تداعی میشود که پا، املا ، پالم از جلمه آنهاست.
پیام خاصی در این بیلبرد برای مخاطب در نظر گرفته نشده و احتمالا انتظار سفارش دهنده با این تبلیغ افزایش آگاهی از برند در بین بوده است.
یکی دیگر از ایرادات این تبلیغ استفاده از دو نام تجاری مختلف در یک بیلبرد است که هدف تبلیغ را گم و مخاطب را سر درگم میکند.

استفاده نکردن از المانهای مرتبط با شیرینی و شکلات در این بیلبرد سعی دارد تا مخاطب را وادار به خواندن پیام جملهای پایین تبلیغ را کند اما آیا واقعا نام این برند اینقدر جذاب است که توجه مخاطب را در گذر چند ثانیهای به خود جلب کند؟
از طرفی این کپی برداری اگر در حوزهای کاملا مشابه رخ میداد شاید میتوانست مخاطب را به خود جلب کند اما با بررسی بیشتر پاملا متوجه شدم که محصولان آن کیک و ویفر هستند نه شکلات صبحانه.
در بیلبرد سعی شده تا تمام المانهای رنگی استفاده شده در بسته بندی و حتی کاتالوگ محصول است استفاده شود تا شاید مخاطب با دیدن آن در قفسههای محصولات جلب پاملا شود اما آیا واقعا در قفسههای امروز هایپر مارکتها که پر از رزق و برق بسته بندی هستند این موضوع در ذهن مخاطب ماندگار خواهد شد ؟
یکی دیگر از ضعف های این تبلیغات آماده نبودن بستر برای ارتباط گیری مخاطبین با برند است.
در حالی که روی برند پاملا تاکید شده است اما هیچ سایتی برای آن وجود ندارد و همچنین سوشال مدیا زیبایی برای برند ایجاد نشده است.
و در آخر سوال این است که آیا پاملا نمیتوانست با تمرکز بر روی محصول و ورود به آفرهای هایپر مارکتی نخست مخاطب را با خود آشنا میکرد و سپس به حوزه تبلیغات ورود میکرد؟