در من بدمی من زنده شوم / یک جان چه بُود، صد جانِ منی... (مولانا)
مریم عزیزم،
هم بازیِ شیرینم در دوران کودکی ، محبوبِ من در نوجوانی و باوفایم در میانسالی
تو برای من یک غزل از دفتر عشق هستی ... از ازل تا ابد
بارش مِهرِ تو ، حالم را خوب می کند
بِبار...
لبخندِ تو به من امید می دهد
بخند...
با بودنِ تو دلم شاد می شود
باش...
آبجی با احساس من ، زبانم قاصره از بیان محبت های تو و زحماتی که با عشق برایم متحمل شدی.
فدای تو شَوم ، روزی باشد که بتوانم گوشه ای از فداکاری و محبت های بی دریغ تو را جبران کنم.
تا ابد دوستت خواهم داشت
برادرت مجید
#مجید_نوبندان