بسم الله الرحمن الرحیم
سلام
وقت بخیر
دیشب خیلی ناراحت بودم، یه عادت قدیمی هم به سراغم آمد و نذاشت تا نزدیک سحر بخوابم.
گوشی رو روی ساعت 8 تنظیم کردم اما بیدار نشدم. حدود ساعت 10 بود که با داد و بیداد واحد پایینی بیدار شدم. با دو دستش در میزد و صدا میزد. با عجله و چشم های خواب آلود دویدم سمت در. در رو که باز کردم یهو داد و بیداد کرد که لوله آبتون شکسته و آب خونه ما رو برداشته.
دویدم سمت دستشویی، فلکه آب رو سریع بستم و اومدم سمت اتاق خودم. لباس عوض کردم و سرم رو شونه زدم و رفتم طبقه پایین. خدانکنه با یه آدم وسواسی همسایه باشید. داد و بیداد میکرد و با اضطراب میگفت که سقف خونه ام خراب شد و ... .
راستش رو بخوای حوصله بحث کردن نداشتم، گفتم الان که دیگه آب نمیاد، منم فلکه رو باز نمیکنم و زنگ میزنم لوله کش. اومدم بالا، یکم دور خودم چرخیدم. رفتم سمت آشپزخونه و فرش رو جمع کردم. با اون حجم آبی که توی خونه اون بنده خدا بود قطعا کف آشپزخونه ما رو هم باید آب برمیداشت. ولی دریغ از یک قطره آب یا حتی نم!
تعجب زده با پدرم هماهنگ کردم که لوله کش خبر کنه، استاد کار اومد و یکم دو دو تا چار تا که کرد، گفت کف آشپزخونه رو بکن، بعدش زنگ بزن تا بیام برات اوکی کنم. با خودم حساب کتاب کردم و الحمدلله گفتم چون هنوز کلی پول داشتم، بالاخره سر ماهه و تازه حقوق گرفتم :).
استاد کار داشت صحبت میکرد که گوشی دوباره زنگ زد. جواب که دادم همساییه پایینی بود، گفتش که استاد کار آوردید. نفس عمیقی کشیدم و گفتم بله، گفتش بی زحمت بگو که خونه ما هم بیاد نگاه کنه!
من با بیخیالی گفتم چششم. به استاد کار قضیه رو گفتم، چک چونه هامونو که زدیم، رفتیم سمت خونه همسایه، در زدیم و یا الله گفتیم و رفتیم داخل. انگشتاش رو لای هم کرده بود و خیلی استرسی گفت این لوله پکیج ما هم خراب شده! نگاه که کردم تا ته ماجرا رو خوندم. لوله بالایی رادیاتور ترکیده بود و آب رو پاشیده بود تو سقف :).
هم خنده ام گرفته بود هم حرصی شده بودم، ولی نذاشتم که عصبانیتم از طنز ماجرا کم کنه. به اوستا گفتم بی زحمت براش اوکیه اش کن و رفتیم سمت در. بنده خدا هنوز نفهمیده بود ماجرا از چه قراره. همش میگفت آقای ... کی کارگر میاری که بکنن لوله ها رو درست کنن. بهش گفتم امروز اوکی اش میکنم. رفتم بالا و فلکه آب رو باز کردم.
بقیه روز رو درگیر کار های دانشگاه و پروپوزال شدم. یکم کار های شرکت رو جلو بردم.
در کل روز خوبی بود الحمدلله.
بقیه اش هم با کنار خانواده بودن گذشت.
الان هم باید به یسری کار دیگه رسیدگی کنم. پس خاطره تعریف کردن بمونه برای روز های آینده انشاءالله.
1404.02.07
-MJ-