ویرگول
ورودثبت نام
محمد جواد بصیر
محمد جواد بصیرمتولد ۱۳۳۳/۱۲/۱۰ لیسانس بازرگانی کارمند بازنشسته بانک رفاه کارگران
محمد جواد بصیر
محمد جواد بصیر
خواندن ۳ دقیقه·۶ سال پیش

گاری مشد حسن یا کرونای مشد اکبر

سلام

خرداد ماه سال 52 نزدیک امتحانات نهایی ششم دبیرستان بود ، در اون ماه همه روزه از رادیو تبلیغ میشد که دارندگان دیپلم ریاضی با معدل بالای 14 و حداقل 164 سانتیمتر قد ، برای آموزش خلبانی در نیروی هوایی استخدام میشن ، در ادامه اون اضافه میشد که پذیرفته شدگان برای یک دوره چهارساله به آمریکا اعزام میشوند و پس از طی دوره با درجه ستوان دومی از حقوق و مزایای ماهیانه هفت هزار تومن برخوردارمیگردند، موضوع تبلیغ رادیو در کلاس درس هندسه مطرح شد ، دبیر هندسه گفت: برید ثبت نام کنید حقوقش خیلی خوبه ( حقوق معلم ها در اون زمان نزدیک هزار تومن بود) ، یکی از بچه ها گفت : آقا درجه آخرش شادروانیه ، گفت خوب باشه ، اینجا میخوای زیر گاری مشد حسن بری بمیری ، اون جا با فانتوم اف 4 سقط میشی ، فرقی نمیکنه ، اگه قرار باشه بمیری خوب میمیری! استدلال دبیر هندسه بنظر من منطقی اومد ، خصوصاً که قبلاً وقتی به مادرم گفتم صد تومن بده برای کنکور ثبت نام کنم ، گفت من دیگه نمیتونم خرج دانشگاه تو رو بدم باید بری سربازی و کمک خرج من باشی ، منهم با خودم فکر کردم که اگه قراره برم سربازی خوب چه بهتر که برم خلبانی ، تصمیم گرفتم بعد از امتحانات برم ثبت نام کنم ، نمرات امتحانی رو که گرفتم دیدم معدلم 16/33 شده وبا اولین شرط ثبت نام مطابقت داره ، اندازه قدم هم که 166 بود و 2سانت هم اضافه داشتم ، رفتم شناسنامه ام رو عکس دار کردم ، از روش 2 تا فتوکپی گرفتم به همراه 6 قطعه عکس 6 در4 و فتوکپی دیپلم ، عازم شدم به سمت محل ثبت نام در نیروی هوایی ، وارد ساختمون که شدم ، دیدم چند ردیف صف بسته شده ، توی هر صف هم بیست ، سی نفر پشت سرهم ایستادن ، یکی یه پوشه هم زیر بغل هرکدومشونه ، یه آقایی هم اون وسط با لباس نظامی دستاش رو زده پشتش و داره راه میره ، که بعداً فهمیدم درجه اش استوار بوده ، رفتم جلو و گفتم : آقا ببخشید این مدارک رو کجا باید بدم ؟ با لحن تندی گفت : آقا تو کلاهته مرتیکه مگه سواد نداری ؟ فردا واسه من میایید آدم هم میشید! ، راستش رو بخواید ، هم بهم برخورد ، هم ترسیدم ، بدون اینکه چیزی بگم سرم رو انداختم پایین و الکی رفتم ته یه صف ایستادم ، یه نگاهی به تابلوها انداختم ، دیدم راست میگه ، یکی نوشته بود محل تحویل مدارک اولیه ، صف بعدی برای رفع نواقص پرونده ، صف بعدی معاینه چشم و.... باید اول تابلوها رونگاه میکردم ، ولی برخورد اون آقاهه ، چنان زد تو ذوقم که از ثبت نام پشیمون شدم و با خودم گفتم اگه بمیرم هم دیگه نمیام اینجا، بعدها که رفتم برای انجام خدمت سربازی ، فهمیدم که توی محیط های نظامی همه لقب دارن ، مثل : جناب سروان ، جناب سرگرد ، جناب سرهنگ ، البته به استوارها جناب نمیگفتن ، میگفتن سرکار استوار ، و اگه این القاب رو نگی ، جوابت رو نمیدن که هیچ ، بعضاً تنبیهت هم میکنن ، همین طور که توی اون صف الکی ایستاده بودم ، منتظر بودم که طرف دور بشه یا روش رو برگردونه ومن بزنم به چاک ، البته یه قدری هم ترسیده بودم که نکنه از صف بیام بیرون و باز بهم یه چیزی بگه ، سرآخر ، یه فرصت مناسب پیش اومد ، یکی رفت از سرکار استوار سوال کنه ، حواسش پرت شد ، منهم با سرعت هرچه تمام از اون ساختمون زدم بیرون و یه نفس راحتی کشیدم.

خلاصه توی سرنوشت من نبود که با فانتوم اف 4 سقط بشم ، پس مطابق گفته دبیر هندسه ، قراره که برم زیر گاری مشد حسن ، الان هم که دیگه گاری مشد حسن وجود نداره ، پس شاید پراید مشد اصغر باشه ، شاید هم کرونای مشد اکبر ، کسی چه میدونه؟

۰
۰
محمد جواد بصیر
محمد جواد بصیر
متولد ۱۳۳۳/۱۲/۱۰ لیسانس بازرگانی کارمند بازنشسته بانک رفاه کارگران
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید