هیچ پاسخی برای سوالاتم ندارم ...
فقط ... می نویسم ...
انگشتانم روی دکمه های کیبورد ، دیوانه وار می دوند ...
درد دارم ... در نقطه ای دور افتاده از قلبم ...
لبخند به لبم نمی آید ...
این چیست ؟ باران است ؟ ... نه ... باران نمی بارد ...
شاید هم می بارد ، ولی نه از ابر ها ...
باران شدیدی از چشمان من می بارد ...
بارانی از جنس آب نیست ... تک تک این اشک ها ، درد است ... باران درد می بارد ... درد را می گریم ...
طوری می بارد که انگار بی پایان است ... اما می دانم ، امشب ، این هم به پایان می رسد ...
