وقتی میگم درسی رو دوست ندارم ،
لطفا دیگه درباره دلایل منطقی خوندن اون درس برام نگید .
چون من نگفتم بی منطقه ، بی معنیه .
گفتم دوستش ندارم ...
گفتم دلم نمی پذیردش ، نگفتم تو مغزم باهاش مشكل دارم ...
گفتم كارای خیلی باحال تری برای انجام دادن دارم ...
توی خودتون بگردید ، یه نگاه به دلتون بكنید .
شما ها هم مک زدن آبنبات چوبی موقع ديدن كنسرت خواننده مورد علاقتون ،
يا اشک ريختن پای فيلم بازيگر مورد علاقتون ،
یا خوندن کتاب داستان ، یا نقاشی کشیدن رو ،
به رياضی و ادبيات و شيمی و زيست و فيزيک و عربی و مطالعات اجتماعی ،
با تمام وجودتون ترجيح ميديد ... ?
