خانم رحیمی الان ویکی پدیا گفت که ۶ سال پیش مرده ای. خدا بیامرزدت.دروغ که ندارم به تو لعنتی. خدا بیامرزدت. با بانوی جنگل تورا شناختم. از دختردایی ام که نامزد کرده بود و از اینجور کتابهای عاشقانه زیاد می‌خواند،گرفتمت.آنروزهای نوجوانی حسابی مرا میبردی به عالمی که نباید. به عاشقانه ها. شرترین دختر مدرسه باشی و ادای پسرها را درآوری و عاشقانه بخوانی، کمی پارادوکس دارد. دلایل روانشناختی شخصیتی اش را من میدانم اما حوصله ات سر می‌رود تویی که در خیالبافی نمره یک من بودی.بانوی جنگل که قدرت متافیزیکی خواندن ذهن داشت و نمی‌دانست.عاشق پسری مثل خودش میشود که او می‌دانست.باورت میشود هنوز هم در کتابخانه‌ی خانه ی پدری دارمت؟! ای لعنت به تو زن. که هوایی می‌کردی‌ام. بعداز تو و پنجره و ماندانایت، چطور می‌شد داستایوفسکی و فلسفی خواند؟! دیدم همان سالی مرده‌ای که من بانوی چین شدم! پیر هم شده بودی وقتی مردی.حالا هر چه فغان کنم که ای کاش کلانتری( تکیه روی ی) مرا می‌برد به دنیای بهتراز پنجره، چه فایده! تو مرا بردی به دنیای خواندنِ هرچه که به دستت میرسد.بی خیال. بد هم نشد. بی تعارف میگویم خودت خوب نبودی اما حقت به گردنم زیادی ست. رمانهایت با آن پسرهای جنتلمن رمانتیک می‌چرخید دست به دست دخترهای روستایی چشم بسته! دخترهایی که خیلی هاشان همان سالهای راهنمایی و دبیرستان عروس شدند.شرط میبندم هیچ کدام جنتلمن نبودند.چه خیانتی ست گوششان را پر کنی از دنیای عاشقانه ی نبود!
دلم می‌سوزد برای مریم زیبای ۳۴ ساله که موهای دختر ۱۶ ساله‌اش را می‌بافد. قدش بلندتر از خودش شده.۱۳ سالش بود که رفت.حالا مالو منالی دارد ها.شوهرش هم جای برادری مرد خوبی ست.از نگاههایشان عشق می‌بارد اما توی گوشم گفت: خوش به حالت که دنیا دیدی. او هم تورا می‌خواند. لابد به هوای دوستت دارم شنیدن های تو عروس شد. بد شد؟ برای او نه. به قول خودش او شانس آورد که جنتلمنی نصیبش شد. اما فاطمه‌ی چشم سبز خودمان را بگو که دارد جدا میشود از مردی که سالها عذابش داد.فاطمه عاشق تو بود. دنیا به قشنگی کتابهای تو نیست فهیمه. دنیا به قشنگی کتابهای تو نیست.آدمها میخوانندت تا قشنگ گول بزنند خودشان را. خدا بیامرزدت فهیمه.
