ویرگول
ورودثبت نام
میترا سویدیمی
میترا سویدیمی
میترا سویدیمی
میترا سویدیمی
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

وقتی مرزها ما را جدا می‌کند...

کرونای بی ادب، آدای کوچک را از بابا گرفته. بابا عصبانی از کرونای بی ادب، تنها مانده. مامان... حرفی از کرونای بی ادب نمی زند. چشم هام را که میبندم دوچرخه ی سیاهم را می رانم و صدای مرواریدهای رنگی چرخ هایش به رقص وا‌میدارتم. گیلاسهای حیاط پدربزرگم گوشواره ی یواشکی شده برای دختر پسرنمای سالهای دور.حاج آقا می آید و دستم را میگیرد و میبرد تا تکیه ی حسین...تا بستنی با پول جایزه ی بیست های تمام نشدنی... تا باغ انگور و درخت سیب سبز کوچک باغ عمو کریم... کرونا کجا بود وقتی که من هم سن دخترم از دیوار بالا میرفتم؟! کرونا کجا بود وقتی که جواد کوچولوی شیطون از مناره ی مسجد ولیعصر افتاد و سرش شکست؟!
مامان...حرفی از کرونای بی ادب نمی زند. مامان می رود به سی سال پیش. به شادی های تمام نشدنی ساده. به دعواها با دختران همسایه وقتی که صبح ها با خواهرش کوچه را می بستند که نمی شود از در خانه ی ما رد شوید برای مدرسه!!! و خاله لیلا می آمد و شفاعت گناه نکرده ی دخترش را می کرد که مدرسه اش دیر می شود! کی من فکر میکردم که مدرسه هم آنلاین می شود؟!
من حرفی از کرونا نمی زنم آدا. مامان به تو فکر می کند.که یک دوم سال شد که پدرت آنلاین شده. من دلم بوی آغوش حاج آقا را میخواهد.لحافش را بلند کند و بگوید: بیا اینجا بغلم. و من بخزم آنجا. به دور از دلتنگی برای کسی که دوراز آغوشم آن لاین دنیا مانده. بوهای دلتنگی عجیب شکل همند. برای تو دلتنگی چه شکلی ست آدا؟! نمی دانم. شاید شبیه دریا باشد. دریای شنزن شبیه باباست برای تو وقتی هردو باهم بچه خرچنگ می گرفتید و تو ظرف خرچنگ های زنده را با خودت سر میز غذای شرایتون هم می آوردی. یا شاید شبیه بوی نم لی چی پارک باشد وقتی هر یکشنبه با بابا میرفتی و سوار همه ی اسباب بازی ها می کردت... شاید هم شبیه بوی سس سویا باشد برایت . نمی دانم....ساعت از سه ی شب دلتنگی که گذشت می شود راحت هذیان نوشت...

۵
۰
میترا سویدیمی
میترا سویدیمی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید