تجزیه و تحلیل شغل به فرآیندی سیستماتیک از جمع آوری تمام اطلاعات در مورد یک شغل خاص، از جمله الزامات مهارت، نقش ها، مسئولیت ها و فرآیندها به منظور ایجاد یک شرح شغل معتبر اشاره دارد. تجزیه و تحلیل شغل همچنین نمای کلی از ویژگی های فیزیکی، عاطفی و انسانی مرتبط مورد نیاز برای اجرای موفقیت آمیز کار را ارائه می دهد.
تجزیه و تحلیل شغل گام مهمی برای اطمینان از انتخاب نامزد مناسب است. تجزیه و تحلیل شغل به کارفرما در استخدام و انتخاب، مدیریت عملکرد، انتخاب پاداش و مزایا و غیره کمک می کند. به کارکنان کمک می کند تا تصویر روشنی از آنچه واقعاً از آنها خواسته می شود داشته باشند.
تجزیه و تحلیل شغل یک جنبه کیفی از نیازهای نیروی انسانی است، زیرا الزامات شغلی را از نظر مهارت ها، کیفیت ها و سایر ویژگی های انسانی تعیین می کند. این امر تقسیم کار به مشاغل مختلف را تسهیل می کند.
برای استخدام یک فرد خوب برای این کار، دانستن الزامات شغل و ویژگی های فردی که کار را انجام می دهد بسیار مهم است. اطلاعات مربوط به این دو عنصر از شرح شغل یا شرح شغل به دست می آید و به مدیریت کمک می کند تا الزامات شغلی را تا حد امکان با نگرش ها، مهارت ها، علایق کارکنان و غیره هماهنگ کند.
تجزیه و تحلیل شغل سطوح استاندارد عملکرد شغلی را تعیین می کند. به مدیریت برنامه های توسعه یادگیری کمک می کند.
تجزیه و تحلیل شغل مبنایی را برای ارزیابی شغل فراهم می کند. هدف از ارزیابی شغل تعیین ارزش نسبی شغل است که به نوبه خود به تعیین پاداش شغلی کمک می کند.
داده های تجزیه و تحلیل شغل، استاندارد روشنی از عملکرد را برای هر شغل ارائه می دهد. عملکرد کارکنان را می توان به طور عینی در برابر استاندارد عملکرد شغلی ارزیابی کرد.
مهندسان صنایع ممکن است با مطالعه همه جانبه عناصر شغل از اطلاعات تحلیل شغل در طراحی شغل استفاده کنند.
مدیریت می تواند اقدامات اصلاحی را برای اطمینان از ایمنی کارگران و کاهش خطرات مختلف برای حذف شرایط مضر انجام دهد.
تجزیه و تحلیل شغل عمدتا بر اساس سیاست های موثر است. ممکن است سیاست های مؤثری در رابطه با ترفیعات و نقل و انتقالات تدوین شود.
شرح شغل که اساساً بر اساس تجزیه و تحلیل شغل انجام می شود، به مشتاقان در تعیین شغلی که توانایی و مهارت لازم را دارند کمک می کند.
تجزیه و تحلیل شغل به عنوان مبنایی برای حل اختلافاتی است که ممکن است به دلیل کیفیت عملکرد مورد انتظار کارگران ایجاد شود.
کارمندانی که در حال حاضر شاغل هستند را مشاهده و مصاحبه کنید. کارکنان را تشویق کنید تا وظایف خود را انجام دهند و در هنگام تعریف مسئولیت تا حد امکان خاص باشند. دفترچه راهنما یا سندی را بخوانید که موقعیت فعلی شما را توضیح می دهد. شرح شغل فعلی خود را با آنچه که کارکنان شما واقعاً می گویند و انجام می دهند مقایسه کنید. نتایج را بر اساس بخش یا موقعیت فردی ثبت کنید. یک حساب کاربری برای تمام وظایف و مهارت های مربوط به کار ایجاد کنید.
هنگامی که فهمیدید برای انجام هر کار به چه مهارت هایی نیاز است، می توانید میزان سختی هر کار و مهارت را ارزیابی کنید. مهارت های سطح بالا را برای هر مکان تعیین کنید. توجه داشته باشید که کدام مهارت ها به سطح ورودی و تجربه بیشتر نیاز دارند. ممکن است متفاوت از این شغل فکر کنید زیرا فکر میکردید بخش مهمی از کار است.
داده های وضعیت را در تجزیه و تحلیل شغل خود بیابید تا مطمئن شوید که با نیروی کار فعلی خود مرتبط هستید. نتایج خود را با استفاده از اطلاعات ادبیات دولتی و سازمان های شرکتی آزمایش کنید. به دنبال مشاوره تخصصی در مورد این موضوع باشید که می تواند وظایفی را که برای انجام کار خود نیاز دارید توضیح دهد. شبکه و داده های خود را با سایر مشاغل مقایسه کنید.
هنگامی که مهم ترین شرایط لازم برای انجام کار را شناسایی و کشف کردید، فهرستی برای هر شغل و مهارت تهیه کنید. از این برای ویرایش شرح شغل موجود یا ایجاد یک شرح شغل جدید متناسب با تحلیل خود استفاده کنید. مجموعه ای از معیارها را برای هر موقعیتی ایجاد کنید که با بازخورد کارمندان و مشاهدات کاری شما مطابقت دارد. انتظاراتی را که ممکن است برآورده نکرده باشید، اما بر اساس دستورالعملهای حرفهای تحقیق شما هستند، درج کنید.
به کل سازمان نگاه کنید. بر اساس تجزیه و تحلیل شغل تعیین کنید که آیا وظیفه مناسب به کار درست اختصاص داده شده است یا خیر. اگر آن شغل را در یکی پیدا کردید. بخش برای تیم دیگری مناسب است، این وظایف را به شغل دیگری منتقل کنید. همچنین ممکن است متوجه شوید که برخی از دپارتمان ها بیشتر از سایرین مدیریت می کنند. می توانید از داده های تجزیه و تحلیل شغل برای یافتن راه هایی برای انتقال مسئولیت های شغلی بر اساس قابلیت های هر شغل استفاده کنید.
تجزیه و تحلیل شغل را می توان به عنوان فرآیند جمع آوری اطلاعات مربوط به یک شغل خاص درک کرد. این اطلاعات شامل دانش، مهارت ها و توانایی ها برای کار موثر است. برای تهیه شرح وظایف و شرح وظایف مفید است.
شرح شغل سندی است که نشان می دهد شغل شامل وظایف، مسئولیت ها، وظایف، اختیارات و افسران مرتبط با شغل می شود.
در اصطلاح عالی، تجزیه و تحلیل شغل به معنای بررسی و ارزیابی عمیق یک شغل خاص است. بنابراین شرح شغل عبارتی است که مشخصه یک شغل خاص است.
موقعیت شغل و کارمندی که آن موقعیت را در سازمان دارد به عنوان موقعیت شغلی شناخته می شود. وضعیت شغلی به عنوان اساس سیستم جبران خسارت در سازمان عمل می کند. مشاغل با رتبه بالا و همچنین صاحبان مشاغل بازدهی بالاتری نسبت به بازده کمتر دارند.
هر موقعیتی با یکدیگر متفاوت است زیرا هر موقعیتی به وظایف و مسئولیت های متفاوتی نیاز دارد، به عنوان مثال. تجربه، تخصص و سطح دانش. این وظایف، وظایف، نقش ها و مسئولیت ها در نحوه انجام این کار به تفصیل آمده است.
ارزش کار به محاسبه ارزش کار در سازمان اشاره دارد. به عبارت دیگر، ارزش شغلی تخمینی است از اینکه شغل چقدر به هدف کلی سازمان کمک می کند.
درخواست از یک کارمند برای ارائه جزئیات در مورد شغل خود یکی از راه های ایجاد یک شرح شغلی دقیق است. کارفرمایان سوالاتی در مورد وظایف خاص می پرسند و همچنین درخواست تفکیک وظایف انجام شده توسط افرادی را که در یک موقعیت خاص انجام می دهند.
یک کارفرما همچنین ممکن است تماشا کند که کارمندان کارهای خود را تکمیل می کنند و به وظایفی که انجام می دهند و مهارت های مورد نیاز برای آن وظایف توجه می کند. مشاهدات برای فرآیندهای مربوط به وظایف فیزیکی و نتایج مربوط به محصول به خوبی کار می کنند.
نظرسنجی ابزارهایی هستند که برای پی بردن به اینکه یک کار مشخص چند وقت یکبار تکمیل می شود یا چقدر از یک مجموعه مهارت استفاده می شود استفاده می شود. این نظرسنجیها میتوانند فرمهای بسیار ساختارمندی باشند که در آن کارکنان از مقیاسی برای پاسخ به سؤالات مربوط به شغل استفاده میکنند. نظرسنجیها همچنین میتوانند بهطور غیررسمیتر برای کارکنان برای پاسخ دادن به سؤالات باز استفاده شوند.
کارفرمایان ممکن است برای یک دوره زمانی معین، یک حساب کتبی از کار روزانه درخواست کنند. این به یک کارمند اجازه می دهد تا شرح روشنی از وظایف منظم شغل خود و بازه زمانی مورد نیاز برای هر کار ارائه دهد.
تجزیه و تحلیل شغل باید به عنوان اولین گام در فرآیند استخدام انجام شود. نوشتن یک تحلیل به شما کمک می کند تا نیازها و انتظارات خود را روشن کنید. همچنین اطلاعاتی را که برای نوشتن شرح شغل نیاز دارید جمع آوری می کند.
بزرگترین ایراد فرآیند بررسی شغل، زمان بر بودن آن است. این یک محدودیت جدی است، به خصوص زمانی که مشاغل به طور مکرر تغییر می کنند. این امر بر تعصب شخصی تأکید می کند: اگر سرپرست یا تحلیلگر کارمند همان سازمان باشد، این فرآیند ممکن است شامل علایق و ناپسندهای شخصی آنها باشد. این یک مانع بزرگ برای جمع آوری داده های قابل اعتماد و دقیق است.
این فرآیند مستلزم تلاش بسیاری از انسان است. از آنجایی که هر شغل اطلاعات متفاوتی دارد و الگوی مشخصی وجود ندارد، باید اطلاعات سفارشی برای مشاغل مختلف جمع آوری شود. برای جمع آوری و ثبت داده های مربوط به سفارش، فرآیند باید به طور جداگانه انجام شود.
اگر تحلیلگر از هدف فرآیند تجزیه و تحلیل شغل بی اطلاع باشد و مهارت لازم برای انجام آن را نداشته باشد، اتلاف منابع شرکت است. برای به دست آوردن داده های قابل اعتماد باید آموزش دیده باشید.
آخرین اما نه کم اهمیت ترین، توانایی های ذهنی مانند هوش، ویژگی های عاطفی، دانش، شایستگی، ذهنی و استقامت چیزهای ناملموسی هستند که نمی توان مستقیماً مشاهده یا اندازه گیری کرد. افراد در موقعیت های مختلف متفاوت عمل می کنند. بنابراین نمی توان معیارهای کلی برای توانایی های ذهنی تعیین کرد.
تجزیه و تحلیل شغل ممکن است توسط بخش منابع انسانی کارفرما یا توسط یک تحلیلگر/مشاور کار آموزش دیده انجام شود.