مدیریت استراتژیک چیست؟ تعاریف متفاوت است، اما بر اساس اجماع کلی موجود در ادبیات اقتصادی، مدیریت استراتژیک منابع اقتصادی به منظور دستیابی به اهداف سازمانی است. این یک فرآیند خطی و از بالا به پایین است: مدیران ارشد استراتژی را تعریف میکنند، برنامه را تدوین میکنند، اطمینان میدهند که کارمندان برنامه را اجرا میکنند و سپس تجزیه و تحلیل پس از مرگ را انجام میدهند. برای خواندن مطلب بیشتر در مورد مدیریت استراتژیک اینجا کلیک کنید.
از مدیریت استراتژیک برای برنامهریزی، اولویتبندی، تأمین مالی و کارکنان برای آنچه مهمتر است استفاده کنید. عنصر گمشده در این رویکرد سنتی به مدیریت استراتژیک، چگونگی سازگاری سریع با اختلالات در مقیاس بزرگ است. شرایط اقتصادی می تواند یک شبه تغییر کند و نیازمند استراتژی ها و اولویت های جدید است. سازمانهایی که قادر به واکنش سریع به هجمههای محیط اقتصادی خاص امروزی نیستند، در خطر رها شدن هستند.
رویکرد جدیدی برای مدیریت استراتژیک برای در نظر گرفتن این شتاب تغییر و همچنین روشهای جدید انجام کار و تامین مالی سرمایهگذاریها مورد نیاز است. مدیران ارشد، تیمهای مالی و دفاتر مدیریت پورتفولیوی سازمانی (EPMOs) باید بتوانند منابع سازمانی را به سرعت به استراتژیها و اولویتهای اصلاحشده هدایت کنند.
رویدادهای اخیر سازمانها را در فشار بیش از حد قرار داده است. همهگیری جهانی، کسبوکارها را مجبور کرده است که به سرعت مسیر خود را برای بقا تغییر دهند. باب سوان، مدیر عامل اینتل به وال استریت ژورنال گفت که این سوال را از خود در مورد شرکتش می پرسد: «... چگونه است که در مواقع بحرانی ما موفق می شویم این همه چیز را به سرعت بسازیم؟ چگونه می توان این ریتم را در یک زمینه عادی تر حفظ کرد؟ ".
این سوالات کلیدی ممکن است تعیین کند که چه کسانی برنده و بازنده دهه آینده خواهند بود. مفهوم "زمینه عادی تر" نسبی است. سازمان ها قبلاً با عوامل استرس زای ترکیبی مواجه بودند: رقابت، مقررات، تغییر تقاضای مشتریان، تغییرات آب و هوا، تحول دیجیتال و موارد دیگر.
شرکت هایی که قبلاً از مدیریت استراتژیک برای انطباق با این هجوم فزاینده اختلال استفاده می کردند، آمادگی بیشتری برای این همه گیری داشتند. بر اساس مطالعه مککینزی و مدرسه بازرگانی هاروارد، شرکتهایی که برای مثال، تحولات چابک را قبل از بحران کووید-19 آغاز کردهاند، در زمان شیوع بیماری همهگیر، بهتر و سریعتر از سایرین تکامل یافتهاند. به گفته محققان:
سازمانهای چابک مزیتی داشتند زیرا قبلاً فرآیندها و ساختارهایی مانند تیمهای متقابل عملکردی، گزارشهای فعالیت فصلی، تیمهای توانمند در خط مقدم و دادههای واضح در مورد نتایج را داشتند که برای انطباق با COVID-19 ضروری است. بحران... در شرکتها هم همینطور است: واحدهای تجاری که قبل از ثبت همهگیری به روش چابک روی آورده بودند، از نظر رضایت مشتری، مشارکت کارکنان و عملکرد عملیاتی بهتر از سایرین عمل میکنند. »
در پایان
رهبران این سازمان ها الگوی ذهنیت جدیدی در مدیریت استراتژیک هستند. اعمال شیوه های اتخاذ شده توسط تیم های چابک برای کل سازمانشان می تواند مزایای قابل توجهی ایجاد کند. این تیمهای کوچک و متقابل بهطور مستقل کار میکنند، به سرعت با شکستها مقابله میکنند، بر ایجاد ارزش تجاری تمرکز میکنند و به اندازه کافی انعطافپذیر هستند تا مسیر خود را تغییر دهند.
رویکرد پویا جدید به مدیریت استراتژیک این شیوه عملیاتی در سطح سازمان را تسهیل می کند. همهگیری در نهایت فروکش خواهد کرد، اما یک طوفان دائمی در این محیط اقتصادی باقی خواهد ماند و باعث اختلال بیشتر و سریعتر میشود.
سازمان ها باید چابکی برای سازگاری مداوم با شرایط به سرعت در حال تغییر را داشته باشند. چه چیزی آنها را عقب نگه می دارد؟