
تاریخ ناگفته آمریکا مستندی ۱۰ قسمتی است که الیور استون آن را کارگردانی کرده است. الیور استون در این مستند تاریخ آمریکا را از آغاز جنگ جهان دوم تا پایان ریاست جمهوری جرج بوش روایت کرده است و در آن از فیلمهای آرشیوی استفاده کرده است. نکته جالب دیگر در ساختار مستند، این است که الیور استون برای بازآفرینی فضای افکار عمومی آن روزگار نیز از بریدههایی از فیلم های همان سالها استفاده کرده است که با فیلم های مستند و آرشیوی ترکیب جالبی را به وجود آورده است.
همانطور که از عنوان پیداست این مستند سعی دارد به تاریخ آمریکا جدا از روایتهای متداول بپردازد. یکی از این نقطهها ماجرای جنگ جهانی دوم است. برخلاف روایت متداول که بیشتر به جنایات هیتلر می پردازند و سعی دارند متفقین را به عنوان قهرمانهای جنگ و منجیان بشری معرفی کنند. الیور استون نزاع اصلی را به درون کاخ سفید میبرد، رقابتهایی بر سر قدرت که در آخر منجر به بمباران مردم غیر نظامی در آلمان شد و هیروشیما و ناکازاکی ژاپن را در ثانیهای به خاکستر بدل کرد.
الیور استون در مستند معتقد است که این کشمش در کاخ سفید به نوعی مهمترین نقش را در تاریخ آمریکا بازی کرده است و جالب این که حوادث آن روزها نیز بی ارتباط به رقابتهای فعلی نیست در آن روزها نیز یکی از معتمدین روزولت -رییس جمهور آمریکا در جریان جنگ جهان دوم- هنری والاس بوده است. مردی که خواهان حقوق برابر اجتماعی و اقتصادی میان نژادهای مختلف و طرفدار حقوق زنان بوده است و در جنگ سرد نیز مهمترین منتقد آمریکا در مونوپل کردن بمب اتم و رفتارهای جنگ طلبانه دولت آمریکا بوده است و در سخنرانیهای مختلف نیز موضع امپریالیستی چرچیل در استعمار کشورهای مختلف را محکوم می کند. او با این عقاید یکی از مهمترین گزینههای انتخاب به عنوان ریاست جمهور بعد از روزولت بوده است. اما سردمداران حزب دموکرات و شرکتهای بزرگ نفتی و تجاری که همانطور که مستند توضیح می دهد در ابتدا سرمایه و مواد اولیه هیتلر را هم تامین می کردند، با حضور هنری والاس در وهله نخست به عنوان معاون اولی و سپس به عنوان ریاست جمهوری مخالفت میکنند و حاضر می شوند ترومن را که تجربه چندانی در عالم سیاست نداشتهاست، به جای او بگمارند. گفتنی است که ترومن شخصی بود که نخستین بار دستور استفاده از بمب اتم را صادر کرده است و بر عکس روایت متداول که بمب های اتم ترومن را پایان دهنده جنگ و او را یک منجی می دانند، الیور استون تاکید می کند که این بمب اتم ترومن نبود که به جنگ ژاپن پایان داد و حمله شوروی به شمال ژاپن باعث تسلیم ژاپن شد.
برعکس روایت مرسوم، الیور استون والاس را به عنوان قهرمانی توصیف میکند که به کناری افکنده شد و ایدههایش برچسب کمونیستی خورد و او و طرفدارانش سرکوب شدند اما راه برای ترومنی باز شد که به راحتی اهداف نهادهای قدرت و ثروت را در جهان محقق می کرد و تاریخ ما چنین از آن مناسبات زاده شد.