آمدی گشتی ندیدی جاده ات هموار نیست؟
آن چه خدمت کرده ای بر جانِ خود، بسیار نیست؟
روز و شب آمد پی هم،آرزوها خاکْ خورد
روزنی نَگُشوده شد، یک دانه بر منقار نیست
مقصدت گمگشته در کولاکی از گرد و غبار
ره نشانی هم نداری، راهِ حلْ اصرار نیست
هر چه بر امیال دنیا تکیه کردی رشته شد
راهِ بی دل را رها، راهی بجز دادار نیست
مهرِ خود کتمان مکن، من عارفم بر هر چه هست
مهر ورزی بر عزیزان آنقَدَر دشوار نیست
عشقْ، منشوریست تابش میکند بر سرد و گرم
سعی کن خود ره بیابی، عشقْ در بازار نیست
ناله هاکردی که شمعت را بیفروزد نگار
ناخلف بودی که شاید جانِ جان هشیار نیست
از چه دشمن می تراشی تا مقصّر بینی اش؟
آن چه پیش آمد تو کردی پاسخش انکار نیست
دشمنت از اندرون آید برون گر سرخوشی
در جهانِ واقعیت اَهْرِمَنْ در کار نیست
۹۸/۱۰/۱۷
۲۰۲۰-۷-۱