قسمت قبل
بمبی که به خودش وصل کرده بود منفجر شد...
محکم روی زمین پرتاب شدم.
به سختی توانستم بایستم و او را که حالا مرده بود می نگریستم.
اون....اون به خاطر پول مرد.
قیافهاش آشنا بود. حالا یادم آمد، من او را می شناختم. اصلا دستیار خودم بود. همیشه آرزوهای بزرگی در سر داشت... جاه طلب بود.
می گفت: بیا این دستگاه رو اینجورش بکنیم بفروشیم پول بیشتری گیرمون میاد اصلا حواست نیست، چجوری می خوای بدون پول زندگی کنی؟
«چجوری می خوای بدون پول زندگی کنی؟» همیشه تیکه کلامش بود.
منم همیشه جوب می دادم:کار این دستگاه که تموم بشه کلی پول و اعتبار گیرمون میاد که باهاش می تونیم پروژه های دیگه ای بگیریم. اپس جای نگرانی نیست. بعدشم من به اندازه خودم پول دارم.
- نه اینطوری نمیشه تو همیشه به کم راضیای. اینجوری هیچ وقت پیشرفت نمی کنی.
آخرش هم عضو نیروهای عملیاتی ویژه شد، نیروی ممتازی بود و سریع پیشرفت کرد.حرصش تموم نشدنی بود.
البته، کلی هم پول گیرش اومد ولی هر چقدر ماموریت می رفت و حقوقش رو می گرفت، باز هم پول بیشتری می خواست. آخری باری که دیدمش، خیلی قیافهاش تکیده شده بود.
- این همه پول رو می خوای چی کار؟
+ می خوام زندگی کنم
- تو که همش داری کار می کنی، پس کی می خوای زندگی کنی؟
+ یک روزی، یک روزی ...
و از شدت خستگی به زمین افتاد و از هوش رفت.
صدای آمبولانس، در، دوباره صدای آمبولانس.
و من دوباره تنها شدم.
آخرش هم که اینطوری تموم شد...
یاد چیزی افتادم:
به سمتش رفتم و تفنگم را روی سرش گذاشتم: برای کی کار می کنی؟ کی تو رو فرستاده؟
+من، من برای، برای
من برای ھ...
این ھ کی بود و با من چی کار داشت؟
چرا می خواست مرا بکشد؟
ماجرای ایمیل را که خودشان می دانستند، پس قضیه چی بود؟
آیا دقیقا هدفشان پخش شدن اسناد بوده؟
ناتساد نیا همادا دراد