
به تاریکی از خواب بیدار شو/ به نام خدا بر سر کار شو منظومهها, ارمغان بهار ملکالشعرای بهار
امروزه دریچه فناوری بیش از پیش در برابر قفس چشمانمان گشوده میشود. دیدگان ما یکی از چشمههای اصلی معرفت است و همواره تشنهی دیدن و دانستن. وقتی در کوچه پس کوچههای خیالم راه می روم به این می اندیشم که چه خوب میشد اگر حرکات چشم و سر جای حرکات انگشت را می گرفت تا که عضلات انگشتانم درد نمیگرفت. کاش پیشرفت فناوری در کم و زیاد شدن تعداد دوربین خلاصه نمی شد و لوازم جانبی بیشتری در کنار موبایل قرار میگرفت همانطور که قلم هوشمند وجود دارد، میکروفن هم هوشمند میشد و قابلیت جدا شدن از بدنه موبایل را داشت و یا پشت تلفن همراه خالی نمی ماند و قابلیتهایی مثل نمایش شارژ باتری و وضعیت سلامت آن در پشت تلفن همراه وجود داشت. با چند تق تق زدن و یا لمس قسمت خاصی از قسمت پشت تلفن، عکس گرفته میشد. چه خوب بود وقتی کسی به ما زنگ زد اگر از تلفن میپرسیدیم چه کسی است؟ میگفت فلان مخاطب شماست میخواهد جواب دهید یا نه؟ امیدوارم این قابلیتهای آفلاین در آینده ایجاد شود. ماشینهای پیشرفته را دیدهاید که قابلیت تغییر رنگ دارند؟ کاش میشد ما نیز رنگ موبایل خود را هر زمان که خواستیم تغییر میدادیم.
چه زیباست هرزاگاهی قالیچه پرندهی خیال خود را به پرواز در آوریم و اسیر محدودیتهای زمانی و مکانی نباشیم. از لحاظ ساختاری انتظار دارم رفته رفته موبایلها سبکتر شوند و از حالت جسمانیت خارج شوند همانند انگشترهای هوشمند که در حال حاضر و آینده با وجود حجم کم، یک دریا قابلیت را در خود جای خواهند داد.
اما تکنولوژی زمانی بیشتر پیشرفت میکند که توسعه فناوری به نفع تولید کننده باشد و خریدار خواهان خرید باشد. به امید روزی که همه انسانها به فضای نامرئی ارتباطات و فناوری بپویندند حتی فقیرترین مردم. #روایتگرباش
#روایتگرباش