ویرگول
ورودثبت نام
"H"
"H"
"H"
"H"
خواندن ۲ دقیقه·۱ سال پیش

یاد طعم میوه ها!

داستان، زندگی یک کشاورز است که با وجود تلاش های زیادش، همچنان اندرخم یک کوچه است. کوچه ای که خالیست و کشاورز دنبال سایه هاست!

سالها میگذرد، از روزی که کشاورز کودکی بیش نبود و در جستجوی مشق و نام به کوچه زد و امروز به جستجوی عشق و نان به کوچه میرود.

روزگار کودکی چنان برایش خوش نبود و تنها به امید کسب تجربه از آن گذر کرد. کشاورز 3 فصل سال رو گذروند. سال کشاورز با پاییز شروع میشود و زمانی که یکی یکی وابستگی هایش شروع به ریختن میکند. زمستان فصل دوم زندگی او پر از سرما و برف و بوران است و او همچنان در این فصل به تکاپو و رسیدگی به زمین زراعی اش میپردازد. و بهار!

شروع بهار یعنی شروع امید!!!

اینکه کشاورز دو فصل سخت را گذرانده، پاییزی که خداحافظی ها داشت و زمستانی که با وجود سرمایش خودساختگی کرد و امروز بهار!!!

کشاورز در پاییز یاد گرفت هر آمدنی رفتنی دارد و این دنیا پر است از میرا ها!

و او یاد گرفت زمستان فصل گذر است و باید گذر کرد حتی تنهایی و با وجود برف و بوران ها!

حال در فصال بهاریم و زندگی روی دیگری باید داشته باشد، اما ندارد.....

 

من آن کشاورزم که روزگار خود را با پاییز شروع کردم... ریختن برگ ها و بارش باران ها. شسته شدم از آلودگی های زندگی و پاک ترین جسم را تحویل زمستان دادم تا با سرمای زمستان توان فریز کردن قلبم باشد. و یخ زدم

لرزیدم لرزیدم لرزیدم

سوز ها استخوانم را لرزاند

لرزها بدنم را سست کرد

و روزگاری که چنین بود بر احوالم، ساخته شدم. 

و ساختگی درد دارد!!

و درد داشت

و درد دارم 

درد دارم در بهاری که فصل رویش شکوفه هاست. امید با رنگ ها می‌آید و من همچنان زمین را سفید میبینم و آسمان را سیاه. در بهارم،، اما!! چشمانم زمستان را میبیند. ترس از ریختن رویش ها!

بهارم ولی همچون زمستان میگذرانم.

 

آن کشاورز باور دارد، که پایان سالش تابستان است. تابستانی که گرمای سوزان و روزگار سبزی دارد. میداند که آن تابستان پر بار است و شیرینی میوه هایش باور نکردنی. میداند که چشیدن میوه ها چه لذتی دارد. آن کشاور میداند که باید گذر کرد و اگر بایستد زمان دست او را تهی میگذارد.

داستان زندگی یک کشاورز است که میداند چگونه بکارد و چگونه برداشت کند، چگونه از خوردن میوه ها لذت ببرد، اما!!

اما با دیدن اولین برگ زرد میترسد!

با ترس چه کند؟

شاید این آخرین باشد،، آخرین فصل ها و تابستان دیگری هرگز نباشد!

با یاد طعم میوه ها چه کند؟

 

میرا - تابستان 404 - تهران

 

داستان زندگیداستان کوتاه
۱
۰
"H"
"H"
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید