
صد سال دیگه؟ یعنی سال ١٥٠٠
زمین؟ گردہ...
آسمون؟ آبیہ...
درختا؟ سبزن...
روز؟ روشن و آفتابیہ...
شب؟ تاریک و مهتابیہ...
عاشقِ دلباختہ؟یعنی من؟ دیگہ نیستم...
حضرتِ دلبر؟ یعنی تو؟ دیگہ نیستی...
فراموش میشیم؟ نمیدونم...
ولی یه چیزو مطمئنم..
تو زمین گردی که آسمونش آبیہ..
تو زمین گردی که روزاش روشن و آفتابیہ..
تو زمین گردی که شباش تاریک و مهتابیہ..
حتی اگر هیچ آدمی نباشہ که مارو به یاد بیاره، تک تک مولکولهای هوا گواه عاشقیِ ما دوتان.. اونا هستن تا شهادت بدن به نفس به نفس عاشقیِ ما..
عطر عاشقی ما تو هوا موندگار میشہ مگه نہ؟ آره..
میدونی؟ یه قرن دیگہ...
وقتی نه من هستم و نه تو...
عشقم از امروز هم به تو بیشتره..
آخه تمامِ تمامِ من جز عاشق تو بودن چیز دیگہای بلد نبوده، نیست و نخواهد بود❤️