
این روزها یکسری اصطلاحات و کلمه های جدیدی وارد بحث مالی شده اند که برای همه ما تازگی دارند .مثل ارز دیجیتال، بیت کوین، بلاک چین و ...حجم مبادلاتی که ارزهای دیجیتال در آن نقش دارند به مقدار چشمگیری زیاد بوده و این مقدار با سرعت بالایی در حال افزایش است.
خیلی علاقمند شدم که بیشتر درباره این "تازه وارد مالی" بیشتر بدانم و در واقع یک جورایی از دنیا وتحولات جدید عقب نیافتم.
به گفته اقتصاد دانان، ارزهای دیجیتال آینده جهان هستند . و مهمترین و اصلی ترین این ارزها بیت کوین است .
در سال ۲۰۰۸ شکل جدیدی از پول توسط فرد ناشناسی به اسم" ساتوشی ناکاموتو" معرفی شد یه اسم بیت کوین.
هیچکس نمیداند ساتوشی ناکاموتو دقیقا کیست. یکی از نکات جالب بیت کوین هم همین ناشناس بودن خالق آن است. این نشان میدهد که بیت کوین به هیچکس جز کاربرانش وابسته نیست و راه خودش را طی میکند.
ارز دیجیتال یک واحد پولی مجازی دنیای دیجیتالی است و درواقع هیچ شکل و ماهیت فیزیکی مثل اسکناس یا سکه ندارد و صرفاً به منظور خرید و فروشهای الکترونیکی از آنها استفاده میشود.
به همین خاطر باید بگوئیم تنها تفاوت عمده یک ارز دیجیتال با یک ارز واقعی در این است که به صورت مستقیم نمیتوان ارزهای مجازی را به پول نقد (فیزیکی) تبدیل کرد.
اما با کمک برخی از سیستمهای مبادلهای، در ازای هر مقدار ارز دیجیتالی، مقدار مشخصی از یک واحد پولی واقعی را در یک حساب بانکی میشود دریافت کرد.
این سرویس در ایران نیز توسط برخی از سایتها و شرکتهای فعال در این حوزه ارائه میشود.

به زبان ساده، بیت کوین، یک ارز و پول دیجیتال و همچنین یک شبکه برای پرداختهای مستقیم و بدون واسطه است یعنی اینکه مثلا من میتوانم بیت کوین بصورت مجازی و از طریق اینترنت بخرم بدون هیچ واسطه ای و بدون حساب بانکی برای کسی در کشور یا شهر دیگری بفرستم و او هم خیلی راحت این ارز را به پول رایج تبدیل کند.
بیت کوین یک ارز غیر متمرکز است یعنی هیچکس نمی تواند به تنهایی کنترل شبکه را در دست داشته باشد و هیچ کس مالک اصلی آن نیست بلکه هرکسی که به این شبکه می پیوندد جزیی از سیستم میشود، یعنی در حقیقت کنترل بیت کوین به دست تمام کاربران آن است.
درواقع هیچ سازمان، بانک یا دولتی بر تراکنشهای آن یا تولید واحدهای پولی جدید کنترلی ندارد.
در سیستمهای پرداخت الکترونیکی سنتی، مشتریان نیاز به ثبت نام یا افتتاح حساب با مشخصات شناسایی خود دارند. اما در بیت کوین کاربران به نوعی نیمه ناشناس هستند. برای ارسال بیت کوین نیاز به ارائه مشخصات کاربری یا حتی ایمیل نیست. پروتکل بیت کوین بهگونهای طراحی شده که برای تایید تراکنشها، شبکه نیاز به دانستن اطلاعات هویتی کاربران ندارد. در بیت کوین هر کاربر با کیف پول خودش شناسایی میشود. هنگامی که یک تراکنش بیت کوین انجام شود، دیگر قابل برگشت نیست.
در سیستمهای سنتی میتوان تراکنشها را دستکاری کرد یا جلوی آن را گرفت اما در بیت کوین، زمانی که یک تراکنش ثبت شد، آن تراکنش برای تمام اعضای شبکه ارسال میشود و به عنوان ثبت شده در شبکه قرار میگیرد. از این رو دیگر هیچ کس نمیتواند آن تراکنش را برگشت بزند.
در شبکه یک ارز دیجیتال، همه این حق را دارند که در تایید تراکنشهای شبکه و کنترل آن شرکت کنند. در واقع بر خلاف سیستم بانکی و سیستمهای مالی متمرکز که فقط چند نهاد خاص بر روی آن کنترل دارند، در سیستم یک ارز دیجیتال هیچ کس به تنهایی مالک شبکه نیست و هیچ به تنهایی نمیتواند کنترل شبکه را بدست بگیرد، بلکه هر کس که اکوسیستم وصل میشود، بخشی از آن خواهد بود
بیت کوین اولین کریپتوکارنسی یا همان پول های غیر متمرکز دنیاست.
یک کریپتوکارنسی، دارایی دیجیتال و شبکه غیرمتمرکزی است که از رمزنگاری پیشرفته و دفتر کل توزیع شده استفاده میکند. فرق آن با پولها و شبکههای دیگر این است که کریپتوکارنسیها را میتوان به صورت مستقیم و بدون دخالت هرگونه واسطهای در اینترنت به شخص دیگری ارسال کرد.
در حال حاضر بیش از ۳,۰۰۰ کریپتوکارنسی مختلف با اهداف گوناگون وجود دارد اما مشهورترینِ آنها بیت کوین، اتریوم، ریپل و لایت کوین هستند.
کریپتوکارنسیها یا همان ارزهای دیجیتال از یک دفتر کل توزیع شده استفاده میکنند.
دفتر کل توزیع شدهای که اغلب کرپیتوکارنسیها روی آن کار میکنند، «بلاک چین» نام دارد.
به جز غیرمتمرکز بودن، بیت کوین ویژگیهای جالب دیگری هم دارد. تعداد واحدهای بیت کوین محدود است و این ارز ضد تورمی است. برخلاف پولهای رایج مانند دلار و یورو که به تعداد نامحدود چاپ و توسط دولتها صادر خواهند شد، تعداد واحدهای بیت کوین محدود است. در پروتکل بیت کوین مشخص شده است که بیت کوینها محدود باشند و تعداد آنها فقط ۲۱ میلیون واحد خواهد بود. از آنجایی که هر کسی که شبکه بیت کوین متصل میشود، پروتکل و قوانین را میپذیرد، پس از رسیدن بیت کوینها به عدد ۲۱ میلیون واحد، دیگر هیچ بیت کوینی استخراج نخواهد شد. این مسئله از نظر ریاضی اثبات شده است.

واحدهای بیت کوین توسط سازمان متمرکز خاصی تولید و صادر نمیشوند. افرادی به نام استخراجکننده یا به اصطلاح ماینر (miner) میتوانند سخت افزارهای قدرتمند خود را برای حفظ امنیت شبکه بیت کوین به کار بگیرند.
انواع ارزهای دیجیتال از طریق استخراج کردن از سوی کارشناسانی تولید میشوند که آنها را با روشهایی پیچیده و رایانههایی مجهز، تولید یا به عبارت بهتر استخراج میکنند .
برای اینکار نیاز به رایانههای پیشرفته وجود دارد. ضمن اینکه این فرایند، برق بسیار زیادی هم مصرف میکند.

به زبان ساده، بلاک چین یک نوع سیستم ثبت اطلاعات و گزارش است. تفاوت آن با سیستمهای دیگر این است که اطلاعات ذخیره شده روی این نوع سیستم، میان همه اعضای شبکه (کامپیوترهایی که به شبکه وصل میشوند) به اشتراک گذاشته میشوند و با استفاده از رمزنگاری امکان حذف و دستکاری اطلاعات ثبت شده تقریبا غیرممکن است.
وقتی چیزی روی بلاک چین ثبت شد، باید فکر حذف یا دستکاری کردن آن را از ذهن بیرون کنید. این یک ایده فوقالعاده برای رسیدن به دنیایی شفاف و امن است.
برای درک بهتربلاک چین مثالی را در نظر میگیرم:
بانکها اطلاعات حساب کاربران را در یک دفتر کل ذخیره میکنند که در سرورهای کامپیوتری ذخیره شدهاند. اگر بانک دفتر کل خود را فقط روی یک سرور ذخیره میکرد، در صورت رخ دادن هر گونه مشکل برای سرور مرکزی، ممکن بود تمام اطلاعات بانکی از بین برود. با استفاده از فناوری دفتر کل توزیع شده، یک کپی از دفتر کل در چند کامپیوتر مختلف که میتوانند در نقاط مختلف دنیا باشند، ذخیره میشود. با این روش اگر یک کامپیوتر از بین برود، دفتر کل و اطلاعات روی آن از بین نمیرود.
دفتر کل توزیع شده، دفتر کلی است که فقط روی یک محل خاص ذخیره نشده است، بلکه در چند محل مختلف ذخیره شده است.
همانطور که گفتیم، روی بلاک چین هر چیزی را میتوان ثبت کرد، بنابراین به جز ارزهای دیجیتال، از بلاک چین میتوان برای کاربردهای دیگر هم استفاده کرد. در بیت کوین و سایر ارزهای دیجیتال از بلاک چین برای ثبت اطلاعات تراکنشها استفاده میشود اما نه فقط حوزه مالی، بلکه در تمام حوزههایی که بخواهیم نیاز به اعتماد را از بین ببریم، میشود از بلاک چین بهره برد.
بیت کوین توانست برای اولین بار پول و نقل و انتقال آن را غیرمتمرکز کند.
اما همه چیز که پول نیست...
زمانی که شما از گوگل و فیسبوک (یا اینستاگرام) استفاده میکنید، مجبور هستید که به این شرکتهای غول پیکر اعتماد کنید. شما کورکورانه به این شرکتها اعتماد میکنید که از اطلاعات شخصی شما سوءاستفاده نمیکنند. همچنین سرویسهای متمرکز هر لحظه میتوانند هک شوند یا از کار بیافتند.
اتریوم برای حل این مشکل بزرگ پا به عرصه گذاشته است.
در پست بعدی تحقیقاتم راجع به اتریوم و نحوه کاربرد آن است که امیدوارم برای شما هم قابل استفاده باشد.
