
چیزی به نام کارما به مفهومی که بازگشت کارهای بد منظور هست، وجود ندارد. چیزی که وجود داره دو خود هست یکی خود جسمی و دیگری خود متعالی که در اصطلاح میگیم روح یا برخی میگن روان پوش هدف خود متعالی در این دنیا یکی از این سه مورد تا اونجا که من بهش رسیدم هست اول چشیدن مزه عشق درست دوم احساس آزادی سوم زندگی ساده با جزئیات کوچک که هر سه این موارد در تناقض با جریان این دنیا هست و در حقیقت خود متعالی میخواد ببینه میشه اینها رو در این دنیا تجربه کرد یا خیر. به دلیل خلقت انسان که پستهای قبلی در موردش توضیح دادم، و اینکه انسان بر روی دو پا خلق شد، خود جسمی با محدودیت های زیادی وارد این دنیا میشه و برای اینکه بر این محدودیت ها غلبه کنه دارای یک سیستم محافظتی میشه که ما بهش میگیم ذهن. این ذهن از قوانین حاکم بر این دنیا مطلع نیست و برای همین درگیر این دنیا میشه در نتیجه خود جسمی مشغول فعالیتهایی میشه که در تناقض با هدف خود متعالی هست. خود متعالی حالا مرتب اتفاقاتی رو پیش میاره تا خود جسمی که اسیر ذهنش شده متوجه بشه و مسیرش رو اصلاح کنه. از طرفی دنیایی که در اون هستیم مثل عدسی ذهنمون رو در بیرون نشون میده تا ما رو متوجه کنه که چه چیزی که حتی در ذهن ما هست چقدر ممکنه خوب یا ناگوار باشه پس لزومی نداره که کاری انجام بدیم که نتیجه بدی ببینیم خود متعالی اینکار رو میکنه و این دنیا که در اون هستیم هم اون رو بزرگ میکنه در نتیجه اگر حتی کاری هم نکردید ولی اتفاقات ناگوار براتون می افته، افکارتون رو واکاوی کنید. در این خصوص به با ریشه افکار میتونید به پست "چه حالتهایی به خودشناسی کمک خواهد کرد (هفت حالت)" مراجعه کنید.
ذهن خود را برنامه ریزی کنیم تا زندگی مورد نظر خود را بسازیم.