
در سیستم مدرسه، آموخته ایم که می بایست موفق باشیم. شاگردان ممتاز تشویق شده و شاگردانی که نمرات خوبی نمی گرفتند مورد انواع و اقسام تنبیه ها اعم از فیزیکی، کلامی و روانی قرار می گرفتند. در مدرسه این باور شکل داده می شود که شکست چیز خوبی نیست.
با مطالعه داستان موفق شدن بسیاری از ثروتمندان بزرگ، متوجه می شویم اغلب آنها در مسیر موفقیت خود، شکستهای مختلفی را تجربه کرده اند. زاکربرگ، کلنل سندرز ( مالک کی اف سی) و همینطور افراد موفق داخلی در برخی موارد دچار شکستهایی شده اند. زمانی که کودکان تصمیم به راه رفتن می نمایند، به دفعات مختلف زمین می خورند. آنها با هر شکست در هدف خود روشی خطا در انجام کار درست را یاد می گیرند. بعد از مدتی می توانند راه بروند. در حقیقت با هر شکست مطلبی جدید یادگرفته و دفعات بعد آن را انجام نمی دهند. این روش، یادگیری با آزمودن یا صحیح و خطا روشی غریزی برای یادگیری است.
یکی از مدیران موفق سونی می گوید، اگر میخواهید نرخ موفقیت خود را دو برابر کنید، تعداد شکستهایتان را دو برابر کنید. بدیهی است هر شکستی عواقب خود را خواهد داشت. بنابراین لازم است این روش غریزی را به طریقی کنترل نمود. ساده ترین روش کنترلی، انجام ریسکهایی کوچک می باشد. به عنوان مثال چنانچه قصد سرمایه گزاری در فعالیتی را داریم؛ ابتدا تمام سرمایه خود را در آن کار استفاده نمی کنیم. ابتدا مقدار کمی سرمایه گزاری نموده و منتظر نتیجه می مانیم.
در پست "شانس و خرافات (2 روی یک سکه)" توضیح داده ام که چیزی به نام شانس وجود ندارد در نتیجه اگر شکست خوردیم به دنبال دلایل آن می گردیم. در حقیقت "هیچ شکستی در کار نیست، آنها فقط بازخورد هستند".
شما در طول یک ماه چه ریسکهای کوچک و اندازه گیری شده ایی میکنید؟
ذهن خود را برنامه ریزی کنیم تا زندگی مورد نظر خود را بسازیم.
لطفا با فالو کردن اینستاگرام mindprogramming2000 از من حمایت کنید.