
در پست "داستان خلقت انسان (انسان با 2 پا خلق شد)" عنوان شد که انسان با دو پا خلق گردید و به همین دلیل انسان در زمان تولد به اندازه کافی برای خروج از رحم مادر رشد نکرده است. در نتیجه مغز انسان نیز به اندازه کافی در بدو تولد رشد ننموده است. گفتیم که این مغز یا می بایست سریع عمل نماید یا دقیق و گفتیم چرا ما انسانهایی با مغز سریع هستیم. از آنجا که انسان سریع می بایست واکنش سریع بدون دانستن اطلاعات کافی در خصوص رخ داد ها داشته باشد، نیازمند یک سیستم محافظتی می باشد. این سیستم محافظتی ذهن می باشد. در حقیقت ذهن با دانستن اطلاعات بسیار کم می بایست واکنش نشان دهد و به همین دلیل انسانهای نخستین سریع با شنیدن صدایی وحشتناک به سرعت فرار می نمودند. در حقیقت در این سیستم محافظتی ثبت شده است که صدای وحشتناک یعنی خطر. پس انسان به این سیستم محافظتی نیاز داشته و مواردی که باعث تکمیل این سیستم محافظتی می شود چیزی جز باورهای انسان نیست. در مثال گفته شده، انسان باور نموده است که صدای وحشتناک یعنی خطر و در نتیجه بدون دانستن تمام جزئیات و جوانب و داشتن اطلاعات دقیق در زمان شنیدن صدای وحشتناک واکنش سریع نشان می دهد. پس از تولد این باورها از طریق والدین به کودک القا می شود. در حقیقت والدین به کودک القا می نمایند که صدای وحشتناک یعنی خطر و این باور را پذیرفته و از آن استفاده می نماید. در ادامه زندگی بقیه باورها نیز از طریق مشاهدات و تجارب شکل می گیرند. ذهن که دارای باورهای مختلفی می باشد از طریق مغز که جزء فیزیکی بدن می باشد، فرمان ها را به بخشهای مختلف بدن ارسال می نماید. در مثال ذکر شده، وجود باور شنیدن صدای وحشتناک یعنی خطر در ذهن، منجر به صدور دستور از طرف مغز و به عنوان مثال به پا شده که می بایست با سرعت تمام فرار نماید و این چنین می شود که انسان فرار را بر قرار ترجیح می دهد. انسان ناگزیر از داشتن چنین سیستمی می باشد و در صورت نبود چنین سیستمی قطعا نمی توانسته مطابق نظریه تکامل که انسانها شش میلیون سال پیش از شامپانزه ها جدا شده اند، تا کنون دوام بیاورد. ذهن به همراه سیستم باوری به انسانها کمک کرده اند که بقا داشته باشند.
ذهن خود را برنامه ریزی کنیم تا زندگی مورد نظر خود را بسازیم.