دِوِلوپِر ها از سراسر دنیا، با شخصیت، تخصص، سبک زندگی و روش های کاری متفاوت پیدا میشوند، اما در یک چیز مشترک اند: همه آنها به شکل مشابهی میاندیشند! و معمولا این روشِ فکر کردن که در حل مسائل فنی استفاده می کنند را میتوان در ابعاد دیگر زندگی شان مثل روابط یا حتی مسافرت هایشان دید!

درک کردنِ طرز فکر برنامه نویس ها میتواند به شما کمک کند تا زودتر به یک برنامه نویس عالی تبدیل شوید. و اگر کمی عمیق تر نگاه کنیم، این روشِ اندیشه، نه تنها در فضای کار، بلکه در همه زندگی به دردمان میخورد. بعنوان مثال نگاهی بیندازید به برنامه نویس های مشهوری که کارآفرینی کرده اند و بیزنس هایی فوق العاده ساخته اند.
می توانید این مقاله ام با عنوان (۶دلیل که برنامهنویسها میتوانند کارآفرینهایی موفق شوند) را هم بخوانید.
طرز فکر برنامه نویسانه چیست؟ چطور می توانیم همین امروز شروع کنیم به برنامه نویس طور فکر کردن؟
هر کس که در عمرش فقط یک خط کد نوشته باشد میتواند تایید کند که کدنویسی تمرینِ دایمیِ صبر است. گاهی، مخصوصا وقتی تازه کار باشید، ممکن است ساعت ها زمان بگذارید تا فقط یک نقطه ویرگول (semicolon) اشتباهی را پیدا کنید یا فقط شاید یک حرف را بزرگ تایپ کردید که کل اسکریپت را از کار انداخته!

خبر بد این است که کامپیوترها شعور ندارند و سیاه و سفید هستند: پس اگر درست ننوشته باشید، کار نمی کنه!
قانون اول فکر کردنِ برنامه نویس طور را اگر بخواهید: یاد بگیرید در هر شرایطی خونسرد باشید، مساله را به کوچک ترین تکه های ممکن تقسیم کنید، و خط به خط اسکریپت را برای پیدا کردن باگ (خطا) بخوانید.
مهمتر از همه اینکه، تا درست کار نکرده، شما نمیتوانید رهایش کنید.
با اینکه خودم چند سالی برنامه نویسی کرده ام، می توانم به شما بگویم که پیدا کردن یک خطا (و رفع آن) در پروژه، معمولا کار آسانی نیست؛ مخصوصا اگر خطا منطقی باشد. باید با همه تمرکز و انرژی تان وارد میدان شوید!
زندگی به طور کلی و برنامه نویسی به طور خاص، مملو از رنج و درد است. شاید بپرسید پس عشق و علاقه چه می شود. خوب علاقه بخشی از کار است اما بیشتر خطوطی که کدنویسی میکنید، کاری با عشق و علاقه ندارد.
مهم است که روی مفهوم رنج بیشتر فکر کنید، مطالعه کنید و سعی کنید با آن، در کار و زندگی تان بهتر کنار بیایید.
اگر راهنمایی برای عمیق تر شدن در این موضوع بخواهید: (هنر ظریف بی خیالی) از مارک منسون را بخوانید. این کتاب یک راهنمای فوق العاده برای رنج کشیدن است.
برنامه نویسی کردن شبیه این است که از شما خواسته باشند کتابی بنویسید که در آن فقط از اعداد استفاده کرده باشید: 1 برای الف 2 برای ب و...
اینجا کار اصلیِ شما این نیست که عددهای مربوط به حروف را درست بدانید و آنها را کنار هم بچینید، اصل ماجرا این است که بدانید چه حرفی برای گفتن و چه مطالبی برای کدام مخاطب می خواهید ارائه کنید.
یعنی باید خلاق باشید و بتوانید از ابزارهای محدودی که در اختیار دارید، چیزهایی ارزشمند و جالب بسازید.
یکی از تله هایی که گاهی کدنویس های باتجربه را هم درگیر می کند، تمرکز کردن روی چگونه کدنویسی کردن است. اینطور که کدنویس مدام حواسش به این است که کدهایش چقدر مرتب و تمیز هستند، یا سرعت پاسخگویی و پردازش برنامه چقدر است.
یک کد تمیز یا سریع، چیزِ خوبی است اما فقط زمانی که چیزی جالب، جذاب و کاربردی ساخته باشید. گوگل پلی و اپ استور پُر است از برنامه های مرتب و سریعی که هیچکس نگاهشان هم نکرده!
برنامه نویس های موفق، از مهارت هایشان برای ساختن برنامه هایی کاربردی، مفید و سرگرم کننده، استفاده کرده اند. چالش اصلی شما باید این باشد که جالب ترین و کاربردی ترین برنامه ممکن را بسازید.
بخاطر بسپارید: برنامه نویسی یک وسیله است، هدف نیست!
یکی از بزرگترین اشتباه هایی که معمولا در برنامه نویس های تازه کار بیشتر شاهد هستیم، این است که آنها فکر میکنند باید همه چیز را بدانند یا دقیقا بدانند کارها را چگونه انجام دهند، و خیلی دیر برای کمک خواستن اقدام می کنند.
درست است که شما در ابتدا باید مفاهیم اساسی را درک کنید و یاد بگیرید که کارها را چگونه انجام دهید، و به سطحِ اعتماد به نفس مناسبی برسید، اما به یاد بسپارید که با سوال پرسیدن میتوانید جواب بسیاری از سوالها را پیدا کنید. فقط بپرسید!
البته که همه برنامه نویس ها تقریبا در بیشتر اوقات به کمک نیاز دارند؛ و خوشبختانه کدنویس ها، جامعه بزرگی دارند. و گوگل عضوی از بدنِ برنامه نویسها است.
اول از همه سوال خود را گوگل کنید، اگر همچنان پاسخ را پیدا نکرید، سوال تان را با دوستان و همکاران، و بعد در انجمن ها (خصوصا استک اورفلو) مطرح کنید.
برنامه نویسی کار آسانی نیست، و بهترین راه برای آسان کردنِ کارهای سخت چیست؟ حس شوخ طبعی
حالا که مجبوریم با کامپیوترها زندگی کنیم، چه بهتر که از کامپیوترها برای خنده هم استفاده کنیم. برنامه نویس های حرفهای میدانند گاهی هم باید به شوخی و خنده بگذرانند.
فصل هفتم کتاب (برتری خفیف) اثر جف اولسون به شما نشان خواهد داد که چگونه با شادمانیِ بیشتر، برنامه نویس موفق تری میتوانید باشید.
مُدام جنگیدن، روح و روان تان را تحلیل میبرد، باید بتوانید کمی هم جنبه شوخی به کارها و زندگی تان اضافه کنید.

اگر تازه در حال یادگیری هستید یا دنبال بهبودِ مهارت های برنامه نویسی تان هستید، تا یک برنامه نویس حرفه ای شوید، این نکات را گوشه ذهنتان داشته باشید. فراموش نکنید که به خنده و شوخی، کمک گرفتن، گوگل، خلاقیت، مداومت و کنار آمدن با رَنج نیاز دارید.
شاید این مقاله هم به کارتان بیاید: 7راز کسب درآمد برای برنامه نویس های تازه کار