در هفته ای که گذشت برای اولین بار از طرف شرکت در یک کارگاه سه روزه توسعه صادرات شرکت کردم که خب فعلا هنوز یک روزش گذشته. این اولین دوره ای است که من در تهران می گذرانم و نمی توانم درباره خوب یا بد بودنش اظهارنظر کنم. چون خیلی به من نچسبید گرچه هنوز نمی دانم دو روز دیگر چه اطلاعات یا محتوایی به ما داده خواهد شد.
همین طور در همین هفته مجدد به شهری که شرکتم در آنجا بود رفتم تا در جلسه ای که شریکم از من شاکی شده بود حاضر شوم. با دیدنش سعی کردم دلجویی کنم آن هم از پسری که هیچ وقت نخواست بفهمد که شراکت یعنی تلاش مشترک برای رسیدن به یک هدف، نه پول! تنها دغدغه ای که داشت پاس کردن چک هایش بود! قبول دارم اشتباهات زیادی کردم این یکی هم روی بقیه. ولی مهم تر از همه هاج و واج ماندن قاضی جدید از روال پرونده من بود. و سومین سفری که باید مجدد داشته باشم تا دوباره در آخرین جلسه دادگاهی از پرونده اولم حاضر شوم و این جریان بعد از دو سال استرس و اندوه تمام شود.
اما فقط به شما می گویم که چقدر برای من سخت شده این سفرها. ناچارم که به خانواده چیزی نگویم که نگران نشوند و درست چند روز بعد از این که جلسات تمام می شوند و به تهران باز می گردم نتیجه اش را به خانواده می گویم. ولی می دانید گاهی با خودم فکر می کنم ذهن آدم چقدر می تواند کشش داشته باشد؟ چقدر می توانی این همه مساله را که در گذشته خیلی بیشتر بودند حل کنی؟ باور کنید من می گویم به تجربه اش نمی ارزد. به نظرم یک زندگی ساده خیلی بهتر از یک زندگی پیچیده است. شب هایی که حاضر می شوم و به راه آهن می روم شاید لذت بخش ترین شب های زندگیم باشد ولی گاهی از این همه تنهایی می ترسم. یقین دارم که لطف خداست که همراهی ام می کند تا اینقدر قوی جلو بروم ولی انسان است دیگر. یک جاهایی می ترسد دلش می خواهد کسی کنارش باشد که شماتتش نکند. که نگوید اینها همه نتیجه اشتباهات خودت هست. یک نفر باشد که بگوید روزهای خوب در راه است. تو در مسیر پیشرفت هستی. همه چیز درست می شود. همه چیز با هم درست می شود...
می دانم این اتفاق می افتد. می دانم به هر چیزی که فکر می کنم خداوند مهربان برایم رقم می زند. ولی بچه ها یقین بدانید در انتخاب همسفر زندگی اشتباه نخواهم کرد و اقلا این پارت دوم را به لطف خدا سنجیده عمل خواهم کرد. ببینید درست است که حجم تنهایی ما آدم ها گاهی خیلی بزرگ می شود ولی گاهی کیفیت این تنهایی خیلی بهتر از بودن با آدم هایی است که انرژی منفی دارند و آدم احساس می کند هر آن ممکن است از نظر روحی و روانی آسیب ببینند. دوستتان دارم مثل همیشه. مرسی که همراهی ام می کنید. بچه ها به دعای خیرتان بیش از همیشه محتاجم.