ویرگول
ورودثبت نام
شیوا صدایم کنید
شیوا صدایم کنیدبه امید طلوع صبح موفقیت برای همه...
شیوا صدایم کنید
شیوا صدایم کنید
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

یادداشت بیست و ششم

نشستم رو به قبله. زیارت عاشورا خواندم. تا به حال کربلا که نرفتم ولی یک خیابان کوچکی مثل خیابانی که توی مشهد به حرم ختم می شود دیدم. دلم را راهی همان خیابان کردم و بهش گفتم حالا تقریبا سی و چند روزی می گذرد که من هر شب در خانه شما می آیم و صدایتان می زنم آقا... تا به حال نشده صدایتان بزنم جواب نگیرم... اشک هایم سرازیر شدند... زیر لب گفتم:

  • آقا... نمی دانم خبر به گوش شما رسیده یا نه ولی... حالم خیلی بد است...

و سرم را پایین انداختم و آرام هق هق کردم. بعد با گوشه چادر نمازم اشک هایم را پاک کردم... سرم را گذاشتم روی سجاده و زمزمه کردم آن دعای آخرش را ... و وقتی سرم را بلند کردم تا سجاده را جمع کنم ناگاه دوباره خم شدم و سر بر مهر گذاشتم و با من و من و یک دنیا خجالت و کلی بگویم نگویم آرام طوری که چیزی بشود ما بین این که کاشکی خدا بشنود و نشنود ... گفتم:

  • خدایا مرگم را در شهادت قرار بده... خدایا می شود من هم یکی از آن 313 تن...

و بعد زدم زیر گریه... وقتی از جا برخاستم هنوز صورتم خیس بود... توی دلم هنوز بغض داشتم. دوباره گریه ام گرفت. این روزها این چندمین باری است که احساسی ام می کند... چندمین باری است که همه چیز مرا به چالش می کشد...

  • من خمس اموال را هر سال می دهم.
  • اما شما که خیلی جوانید. مگر جوان ها هم خمس می دهند؟ اصلا به شما نمی آید...
  • دختر چه می گویی؟ مگر هر کس به روز زندگی کند خمس نمی دهد؟
  • خمس یعنی چه؟
  • از امروز توی دفترت یک سال خمسی مشخص کن. سال بعد این موقع، یک پنجم مالی که به دست می آوری را بپرداز...

توی دلم می گویم خدایا می شود او مال من بشود؟ خدا می گوید:

  • که برون در چه کردی که درون خانه آیی...
۶
۰
شیوا صدایم کنید
شیوا صدایم کنید
به امید طلوع صبح موفقیت برای همه...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید